ี่มีไว้เพียงเหาะเหิน มันคงไม่คู่ควรกับการเป็นเคล็ดวิชาระดับดิน ต่อให้ไม่สมบูรณ์ แต่มันยังมีวิธีใช้อันไร้ขอบเขต!
ควบคุมกระบี่ด้วยพลังจิต สำคัญยิ่งกว่าคือควบคุมอากาศด้วยจิต เชื่อมประสานพลังแห่งฟ้าดิน จึงปลดปล่อยปลายกระบี่อันไร้เทียมทาน!”
ซูเฉินกล่าวด้วยเสียงราบเรียบ
“เป็นเช่นนั้นจริงหรือ?”
ดวงตาจวินจื้อหลิงยิ่งสว่างไสว
คำของซูเฉินประหนึ่งเปิดประตูแห่งความเข้าใจให้นาง
ขณะฝึกเคล็ดวิชาควบคุมกระบี่ นางก็รู้สึกว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างมากกว่าแค่เหินฟ้า แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังเข้าไม่ถึง
บัดนี้ นางเข้าใจแล้ว
แท้จริงแล้ว การควบคุมพลังฟ้าดินด้วยพลังจิต ขณะควบคุมกระบี่ คือแก่นแท้ของเคล็ดวิชานี้!
“ข้ายอมแพ้!”
จวินจื้อหลิงเอ่ยรับอย่างตรงไปตรงมา ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มใจ
เดิมทีนางไม่คิดเลยว่าจะพ่ายแพ้ให้ซูเฉิน แต่เวลานี้ นางก็รู้แล้วว่า แม้พลังฝึกตนจะด้อยกว่า ทว่าทั้งพรสวรรค์และพลังต่อสู้กลับสูงกว่าตนมากนัก
เมื่อเทียบกับซูเฉินแล้ว เหล่าอัจฉริยะยุทธ์แห่งเมืองหลวงก็เหมือนไร้แสงไปในทันที
“ขอบคุณ!”
ซูเฉินโบกมือ รวบพลังกระบี่บนท้องฟ้ากลับมา แล้วร่อนลงสู่พื้น
แม้เขาจะชนะ แต่ก็ยอมรับว่าพลังต่อสู้ของจวินจื้อหลิงนั้นน่ากลัว หากมิใช่เพราะมีเคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกร และเคล็ดวิชาควบคุมกระบี่ คงเอาชนะได้ไม่ง่ายเช่นนี้
แต่เขาก็บรรลุเป้าหมายแล้ว
“ซูเฉิน วางใจเถอะ เมื่อแดนลับเขาอู่หลงเปิด ข้าจะพาเจ้าไปด้วยแน่
