ทนาจ้อกแจ้กจอแจของพวกนางสามารถได้ยินไปไกล พอฟังไปนานๆ จั่วม่อขุ่นเคืองรำคาญอยู่ไม่น้อยหลังจากได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุง เสี่ยวหวงของมันก็มั่นคงปลอดภัย และสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น มันครุ่นคิดเงียบ ๆ ว่าจิงสือสามชิ้นที่จ่ายไป ช่างคุ้มค่าสมราคาอย่างแท้จริง นั่งอยู่บนหลังกระเรียนกระดาษไม่มีสิ่งใดให้กระทำ จึงเริ่มวิเคราะห์เจตจำนงกระบี่ของอาจารย์อาซินหยานอีกรอบแม้จะต้องเจ็บปวดจนแทบอยากตายทุกครั้ง แต่จั่วม่อก็ตระหนักดีว่าประสบการณ์อันมีค่านี้ ให้ประโยชน์แก่มันมากเพียงใด กล่าวถึงโอกาสที่จะได้ร่ำเรียนจากอาจารย์อาซินหยาน นอกจากศิษย์พี่เหวยเสิ้งแล้ว สำหรับศิษย์ฝั่ายนอกเช่นมัน กระทั่งคิดยังไม่จำเป็นต้องคิดถึงโอกาสเช่นนี้ มันไม่ทราบว่าไฉนผูเยาจึงเก็บเจตจำนงกระบี่ของอาจารย์อาเล่มนี้ไว้ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่สำหรับจั่วม่อมันย่อมไม่มีปัญญาเรียนรู้ได้จนครบถ้วนกระบวนความ แต่หากร่ำเรียนได้สักส่วนเสี้ยว ก็เป็นประโยชน์ต่อมันนับเอนกอนันต์แล้วกำลังครุ่นคิดอย่างเพลินๆ ในเวลานี้เอง พลันได้ยินเสียงตะโกนเอ็ดตะโรดังจากทางด้านหน้า จั่วม่อสะดุ้งตื่นจากภวังค์หัวใจมันหนักอึ้งขึ้นมาในฉับพลันเห็นผู้ฝึกตนบุรุษแปลกหน้ากลุ่มหนึ่ง คล้ายกำลังโต้เถียงกับกลุ่มศิษย์สตรีร่วมสำนักของมัน จั่วม่อทอดถอนใจ ช่วงเวลาเช่นนี้ ช่างไม่เหมาะที่จะรับของขวัญผู้อื่นจริงๆ!ลงจากหลังกระเรียนกระดาษ มันค่อยๆ เดินไปข้างหน้
