ึ่ง เดิมพันกับโอกาสที่กระทั่งไม่ถึงหนึ่งในหมื่นแต่จะอย่างไรมันไม่มีทางเลือก ยิ่งไม่มีหนทางล่าถอยลูกนัยน์ตาขยายกว้างในฉับพลัน ไม่มีเวลาจะคืนสภาพวู้ซซซซซซซ เจตจำนงกระบี่หิมะขาวผ่าจั่วม่อออกเป็นสองซีกเนิ่นนานเท่าใดมิทราบ ยังคงเป็นความเจ็บปวดอันบาดลึกที่ปลุกจั่วม่อขึ้นมา พอลืมตา มันอยากหัวร่อให้ดังก้องฟั้า แต่ยามที่เสียงเปล่งออกมา กลับกลายเป็นเสียงคร่ำครวญอย่างหวนโหย“อ๊า! เจ็บปวดเหลือเกิน! อ้า!”ตะเกียกตะกายลุกขึ้น อดกลั้นความเจ็บปวดอันรุนแรง มันเริ่มโคจรเคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิดกระแสความเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความเจ็บปวดทุเลาลงทันตาครั้นเมื่อมันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ในดวงตาเต็มไปด้วยความเบิกบานใจ !
