คนที่มีพลังพอที่จะดูแลปกปั้องพวกนางได้ ซึ่งไม่น่าแปลกใจแต่อย่างใด พลังฝึกตนของพวกนางส่วนใหญ่อยู่ที่ด่านเลี่ยนชี่ขั้นที่ห้า หรือขั้นที่หก ไม่มีพวกนางคนใดแบกรับภาระนี้ได้จั่วม่อขบคิดอยู่ชั่วครู่ แต่สุดท้ายยังรับของกำนัล แม้ว่าเรื่องนี้จะลำบากอยู่บ้าง แต่หากพวกนางประสบปัญหาร้ายแรงเข้าจริงๆ มันเชื่อว่าหลี่อิงฟั่งจะไม่นั่งดูอยู่เฉยๆ อย่างแน่นอนเห็นจั่วม่อยินยอมรับของกำนัล เหล่าศิษย์สตรีค่อยมีสีหน้าโล่งอกทุกผู้คนล้วนต้องดิ้นรนเอาตัวรอดอย่างยากลำบาก จั่วม่อครุ่นคะนึงอย่างเงียบงันครั้นกลับถึงบ้าน จั่วม่อเปิดกล่องของกำนัลออกดู ข้างในมีแมลงปราณกับสัตว์ปราณเล็กๆ หลากหลายชนิดและก็เป็นเช่นเดียวกันกับไส้เดือนตลบโคลนที่เคยใช้ไถพรวน พวกมันไม่ได้เข้าระดับคุณภาพที่ดี ส่วนใหญ่ยังเป็นระดับที่หนึ่ง มีเพียงหนึ่งหรือสองตัวอยู่ในระดับที่สอง แต่ก็เห็นได้ว่าพวกนางเอาใจใส่แมลงปราณและสัตว์ปราณเหล่านี้อยู่บ้าง แม้ว่าระดับคุณภาพจะไม่สูงนัก แต่พวกมันล้วนมีประโยชน์มากทีเดียวผูเยาจู่ ๆ ก็พุ่งออกมา โน้มร่างอยู่เบื้องหน้าฝูงแมลงปราณและสัตว์ปราณ “กล่าวถึงการเล่นแมลง หึหึ พวกเราเหล่าอสูรปิศาจจึงจะเป็นปรมาจารย์ที่แท้จริงในด้านนี้”มันสุ่มพลิกๆ ดูเหล่าแมลงปราณ สีหน้าผิดหวังอย่างรุนแรง “เจ้าพวกนี้ล้วนแล้วแต่ระดับต่ำเตี้ย แทบไม่มีคุณค่าใด”จั่วม่อกระพริบตาปริบๆ ไร้คำพูดอย่างสิ้นเชิง แต่ยังอดกล่าวไม่ได้ว่า “พวกนางล้วนเป็นศิษ
