วามปันปั่วนมหึมาเช่นนี้เอง เหล่าศิษย์อื่นพากันตื่นขึ้นมาทั้งหมด แต่ละคนวิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากที่พัก แหงนมองลำแสงรูปกระบี่ที่คล้ายเจาะทะลวงสวรรค์อย่างพรั่นพรึงบนหลังคา จั่วม่อเหม่อมองอย่างโง่งม ในใจมันทั้งแตกตื่นทั้งยินดี ที่ยินดีเพราะนี่เป็นกลิ่นอายของศิษย์พี่เหวยเสิ้ง! ส่วนที่แตกตื่น เป็นเพราะแรงกดดันจากลำแสงรูปกระบี่นั้นมหาศาลอย่างน่าเหลือเชื่อ!มันอดนึกถึงเจตจำนงกระบี่หิมะขาว ที่สร้างบาดแผลให้กับทะเลแห่งจิตสำนึกของมันไม่ได้ ทั้งสองกระบี่คล้ายคลึงกันยิ่ง แต่หนนี้ไม่มีความไพศาลและเย็นยะเยือกของเจตจำนงกระบี่หิมะขาว เจตจำนงกระบี่ของศิษย์พี่ กลับเปียมล้นไปด้วยกลิ่นอายอันแน่วแน่มั่นคง และโอ่อ่าผ่าเผยความรู้ความเข้าใจในเรื่องกระบี่ของจั่วม่ออาจน่าสมเพช แต่ในชั่วขณะนี้ มันแน่ใจเป็นอย่างยิ่ง ว่านี่คือเจตจำนงกระบี่ของศิษย์พี่เหวยเสิ้ง มันเหม่อมองปลายกระบี่ที่แทงทะลุขึ้นไปในทะเลเมฆ ทั้งเบิกบานใจ ทั้งอิจฉาริษยาจนบอกไม่ถูกคราวที่ศิษย์พี่หญิงหลี่อิงฟั่งเข้าสู่ด่านจู้จี ไม่ได้บังเกิดเสียงดังวุ่นวายกระไรมากนักแต่คราวนี้ การเข้าสู่ด่านจู้จีของศิษย์พี่เหวยเสิ้ง กลับก่อกวนจนท้องฟั้าปันปั่วนขึ้นมาช่างเป็นพลังอันน่าแตกตื่นสะท้านโลกอย่างแท้จริง!ภาพนิมิตอันแจ่มชัดกระไรเช่นนี้! ไม่เพียงแต่แตกตื่นไปทั้งเทือกเขาสุญตา กระทั่งสำนักข้างเคียงที่อยู่รอบ ๆ ยังพลอยตระหนกไปด้วย มันสามารถมองเห็นกระบี่บินนับไม่ถ
