มันก็แน่ใจยิ่ง ว่าหากไม่สามารถสำเร็จลมหายใจแรกได้ภายในสามเดือนมันจะต้องเผชิญชะตากรรมเลือดลมตลบย้อนกลับโดยไร้หนทางเลี่ยง เจ้าผูเยาเฝั้าดูอย่างสนอกสนใจจากด้านข้าง เพื่อรอเพลิดเพลินในยามที่มันจะประสบความเจ็บปวดโอ ชีวิตที่แสนเศร้า!จั่วม่อกัดฟันแน่น ก่นด่าเหรินเยาซ้ำ ๆ ในใจ ไฟโทสะลุกฮือโหมทันใดนั้น ข่าวจากอินกุยก็กระตุ้นความสนใจของมันในฉับพลัน“ในเดือนนี้ราคาข้าวปราณยังคงเพิ่มสูงขึ้น หลังจากสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อเดือนที่แล้ว ความต้องการข้าวปราณคุณภาพสูงเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทำให้ราคาข้าวปราณคุณภาพต่ำพลอยเพิ่มสูงขึ้นด้วยเช่นกัน… …”จั่วม่อสะท้านขึ้นทั้งร่าง ราคาข้าวปราณเพิ่มขึ้น! ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นข่าวดีที่สุดที่มันได้ยินในช่วงสองสามวันมานี้จู่ ๆ ผูเยาก็โผล่ออกมา “เจ้าสิ่งนี้น่าสนใจจริง ๆ”จั่วม่อตาเบิกกว้าง ตะลึงงันอยู่เป็นครู่ใหญ่ ก่อนที่จะเกิดปฏิกิริยาตอบสนอง ชี้ไปที่ผูเยา ละล่ำละลักถาม “เจ้า เจ้า… … เจ้าออกมาได้อย่างไร?”ผูเยากระพริบตาขวาสีแดงเข้ม “ไฉน ไฉน ไฉนข้าจะออกมามิได้?”“มิใช่ว่าเจ้าอยู่ได้แต่ในทะเลแห่งจิตสำนึกหรอกหรือ?” จั่วม่อถามอย่างโง่งม“แล้วผู้ใดบอกเจ้าเช่นนั้น?” ผูเยาหันกลับมาถาม สีหน้างงงันจั่วม่อพูดไม่ออก ในใจมันคร่ำครวญอย่างหวนโหย ดูเหมือนว่าแม้แต่อำนาจต่อรองอันน้อยนิดอย่างสุดท้าย ก็ยังจะหายไป เจ้าผู้นี้สามารถออกมาได้จริง ๆ … …ผูเยานิ่งฟังอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะอ้าปากก
