นึ่งเฝั้าอารักขานางไว้ด้วยและที่ยิ่งปวดร้าวมากขึ้นไปอีก เมื่อเพียงได้ชื่นชมโฉมหน้างดงามไร้ที่เปรียบของนางแวบเดียว แต่กลับถูกเจ้ามังกรชั่วร้ายเตะใส่จนอยู่ในสภาพปางตายจั่วม่อได้แต่ร่ำไห้อยู่ในใจ ยามนี้การเยียวยาจิตสำนึกถือเป็นปัญหาเร่งด่วนที่สุด แต่จะอย่างไรสำหรับผู้ฝึกตนชั้นต่ำ ด่านเลี่ยนชี่ขั้นที่แปดเช่นมัน การเยียวยาจิตสำนึกเป็นปัญหาที่ห่างไกลจากขอบเขตอำนาจของมันไปมากอั้ก เจ็บปวดเหลือเกิน!ราวกับว่าส่วนลึกที่สุดในสมองมัน ถูกใครบางคนใช้มีดกรีดใส่ซ้ำ ๆ ไม่ยอมหยุดหากเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่ามันคงไม่พ้นต้องเจ็บปวดจนคลุ้มคลั่งในไม่ช้ามันนั่งกุมศีรษะอยู่บนหลังคา เสียงครางอย่างเจ็บปวดดังไม่หยุดปากจั่วม่ออยากร่ำไห้แต่ไร้น้ำตา ได้แต่ฝืนกุมขมับ กึ่งเดินกึ่งคืบคลาน ลากสังขารกลับไปยังเสื่อในห้องสันโดษความหวังเพียงหนึ่งเดียวของมันในยามนี้ คือปรารถนาว่าการเข้าฌาน จะช่วยลดทอนความเจ็บปวดได้บ้างแต่ความเป็นจริงอันโหดร้าย ทำลายความหวังเสี้ยวสุดท้ายของมันในทันที ไม่ว่าจะพยายามใช้พลังปราณเช่นไร ความเจ็บปวดหาได้บรรเทาลงแม้แต่น้อยไม่ตัวตนของมันคล้ายถูกผ่าเป็นสองส่วน ทั้งที่ร่างกายยังปกติดีจั่วม่อได้แต่กุมหัว ร้องครวญครางพลางกลิ้งไปบนพื้น จากนั้นเสียงโอดครวญค่อย ๆลดน้อยลง และแผ่วเบาลงช้า ๆผู้ไม่รู้ความ มักไม่รู้จักหวาดกลัว สิ่งที่จั่วม่อล่วงรู้เกี่ยวกับเรื่องจิตวิญญาณน้อยนิดจนน่าเวทนา หากพลังฝึกตนของมันสูง