ของนาง ก็ถูกกับอารมณ์จั่วม่อมากสามบุรุษสตรีนั่งลงที่ใต้ต้นไม้ข้างสระน้ำ บางครั้งยังสามารถเห็นปลาบางตัวกระโจนขึ้นมา ครั้งแรกที่จั่วม่ออพยพเข้ามาในบ้านหลังนี้ สระน้ำแห้งขอดจนเห็นก้นสระ น้ำทั้งหมดที่อยู่ในสระยามนี้ เกิดจากการสะสมอย่างช้า ๆ ผ่านการฝึกฝนเคล็ดเมฆฝนหล่นรินของมันเอง มันย่อมจดจำได้อย่างชัดเจน เพราะเมื่อสระน้ำกลายเป็นเต็มเปียม เคล็ดเมฆฝนหล่นรินของมันก็บรรลุถึงขั้นที่สามพอดีส่วนปลาเหล่านั้น เป็นปลาที่มันสุ่มจับมา เวลาที่ผ่านไปตามลำธารบนภูเขาครู่หนึ่ง หลี่อิงฟั่งก็เริ่มกล่าวถึงจุดประสงค์การมาของนาง “บากหน้ามาเยือนในวันนี้ หนึ่งเพื่อขอบคุณศิษย์น้องเจ้า วิธีการที่ศิษย์น้องบอกมา พวกเราใช้แล้วได้ผลดีมากจริง ๆ สนามรบต้องการขุนพล ปัญหาที่ยุ่งยากเช่นนี้ ย่อมจำเป็นต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญในการเพาะปลูกเช่นศิษย์น้อง จึงจะสามารถแก้ไขได้ลุล่วง”“ใช่แล้ว ใช่แล้ว! ได้ผลดียิ่ง! ทุกคนมีความสุขมาก!” เสี่ยวกั่วรีบเสริมวาจา แต่เมื่อนางเห็นจั่วม่อหันหน้ามา นางเงียบกริบในทันที ซ้ำยังรีบหดตัวแอบเข้าเบื้องหลังหลี่อิงฟั่งจั่วม่อค่อยหันกลับ พลางส่ายหน้า “ศิษย์พี่หญิงเกรงอกเกรงใจเกินไปแล้ว เราต่างเป็นศิษย์ร่วมสำนัก ไม่จำเป็นต้องยึดถือเป็นจริงเป็นจังถึงปานนั้น”หลี่อิงฟั่งยิ้มพลางตอบว่า “ศิษย์น้องพูดได้ดี ต่อไปหากศิษย์น้องประสบปัญหายุ่งยาก อย่าได้ลังเลที่จะมาหาข้า หากศิษย์พี่ผู้นี้ช่วยได้ รับรองไม่บ่ายเบี่ยงแ
