ังเกิดเมตตาจิตชั่ววูบในวันนี้ จะนำมาซึ่งห้าชิ้นจิงสือระดับสอง แบบได้เปล่า ในทางหนึ่งมันเพาะสร้างความสัมพันธ์อันดีงามกับหลี่อิงฟั่ง อีกทางหนึ่งก็ได้รับประโยชน์จากการใช้จ่ายอันฟุั่มเฟือยของนางก่อนนี้จิงสือที่มันมีอยู่ ส่วนใหญ่ใช้จ่ายไปเกือบหมด คงเหลืออยู่ไม่มากนักเช่นเดียวกันกับเงินสำรองที่ต้องจำกัดจำเขี่ย แต่แล้วโชคลาภพลันบินเข้ามาโดยมิต้องเชื้อเชิญ ความประหลาดใจอันไม่คาดฝัน ทำให้มันตัวเบาพองฟูจนเกือบจะล่องลอยสำหรับการจ้องมองดูถูกเหยียดหยามของบรรดาศิษย์สตรี มันมองเมินเหมือนเป็นอากาศธาตุไปโดยสมบูรณ์ครวญเพลงเบา ๆ แบกต้นวัชพืชกองหนึ่ง จั่วม่อออกจากดอยตะวันออกอย่างร่าเริง“เจ้าผู้นี้หนังหน้าหนายิ่ง ข้าถลึงตาจ้องมองมันจนตาข้าเจ็บ แต่สีหน้ามันกลับไม่แดงแม้แต่น้อย!”“ดูกิริยาที่มันฉกถุงเงินของศิษย์พี่หญิงสิ ช่างหยาบคายเหลือเกิน!”“ช่างน่ารังเกียจจริง ๆ … …”เสี่ยวกั่วทำปากยื่น พลางงึมงำว่า “ศิษย์พี่เป็นคนดีมาก จริง ๆ นะ … …” ขณะที่นางพูดเอง นางยังรู้สึกว่าไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าใด เสียงนางก็เบาลง เบาลง จนท้ายที่สุดก็ถูกกลืนหายไป ในการสนทนาอันวุ่นวายของเหล่าศิษย์พี่หญิง“พอได้แล้ว!” หลี่อิงฟั่งตะโกนพลางขมวดคิ้ว เสียงจ้อกแจ้กจอแจเงียบลงในบัดดลนางมองตามร่างผอมแห้งที่ลับหายไปตามเส้นทางภูเขา ผู้ที่นางมิอาจอ่านออกว่ามันคิดเห็นเช่นไร นางย่อมไม่เปิดเผยพลังฝึกตนที่แท้จริงของจั่วม่อ ต่อบรรดาสตรีช่างนินทาเ
