์น้องได้ ศิษย์น้องก็อย่าได้ตำหนิว่ามันน้อยเกินไป” หลี่อิงฟั่งกล่าวพลางจ้องมองจั่วม่อในใจจั่วม่อเบิกบานยิ่ง แต่ปากกล่าวว่า “ศิษย์พี่หญิงท่านเกรงใจเกินไปแล้ว” ปากกล่าวก็ส่วนปาก แต่มือของมันซุกเก็บถุงเงินใส่ในอกเสื้อ การเคลื่อนไหวไหลลื่นเป็นธรรมชาติอย่างยิ่งเสี่ยวกั่วอ้าปากค้าง จ้องจั่วม่ออย่างตะลึงลาน ศิษย์สตรีคนอื่น ๆ ก็มองมันอย่างดูหมิ่น – เจ้าผู้นี้ช่างละโมบเสียจริง!ก้อนหินที่ถ่วงในใจหลี่อิงฟั่งพลันร่วงหล่นลง นางค่อนข้างโล่งอก อันที่จริงนางย่อมไม่ต้องการบาดหมางกับศิษย์น้องผู้เปียมล้นด้วยศักยภาพผู้นี้ เพียงเพราะเรื่องเข้าใจผิดโดยไม่ตั้งใจ ห้าชิ้นจิงสือระดับสองไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย แต่สำหรับนางผู้มีชาติตระกูลอันมั่งคั่ง ถือว่าไม่มากมายเกินไป หากสามารถใช้เงินจำนวนนี้เพื่อลบล้างความเข้าใจผิด ในมุมมองของนางแล้ว นี่นับว่าคุ้มค่าสมราคายิ่ง“ศิษย์พี่หญิง อย่าได้กังวลมากไป เรื่องของวัชพืชนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของศิษย์น้องผู้นี้เอง” นี่อาจเป็นเพราะอิทธิพลลี้ลับของจิงสือห้าชิ้นก็เป็นได้ แต่เหล่าศิษย์สตรีทั้งหมดล้วนรู้สึกว่า เจ้าผีดิบน่าชังผู้นี้ จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ลุกโชนขึ้นมาทันควันหลี่อิงฟั่งประสานมือคำนับ ยิ้มพลางกล่าวว่า “เช่นนั้นต้องรบกวนศิษย์น้องแล้ว”แต่ในใจนางไม่ได้หวังมากนัก หากจั่วม่อมีหนทางจริง มันจะไม่กล่าวว่าจะกลับไปลองคิดดูจั่วม่อไม่เคยคาดคิดเลย ว่าเพียงหลงเลอะเลือนชั่วคราว จนบ
