าหวาดผวา พื้นที่สำหรับหญ้าปราณก็กลับกลายเป็นลดน้อยถอยลงเรื่อย ๆ หากต่อไปไม่สามารถจัดหาหญ้าปราณได้ เหล่าสัตว์ปราณจะไม่มีอาหารกิน เมื่อถึงเวลานั้นเกรงว่าคงไม่อาจหลีกเลี่ยงการลงทัณฑ์ของสำนักได้อีกแล้วพลังฝึกตนของนางอยู่ที่ด่านเลี่ยนชี่ขั้นที่เก้า อยู่ห่างจากด่านจู้จีเพียงก้าวเดียว ว่ากันว่าเหล่าผู้นำของสำนักได้เริ่มให้ความสนใจกับนางแล้ว ขอเพียงนางประสบความสำเร็จในการเข้าสู่ด่านจู้จี ย่อมมีโอกาสสูงที่จะได้เลื่อนขึ้นเป็นศิษย์ฝั่ายในสำหรับช่วงเวลาอันสำคัญยิ่งเช่นนี้ กลับบังเกิดข้อผิดพลาดร้ายแรง วันนี้นางถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว“ศิษย์พี่หญิง ศิษย์พี่หญิง!” ศิษย์สตรีผู้หนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา พลางตะโกนบอก “เสี่ยวกั่วกลับมาแล้ว กลับมาพร้อมศิษย์บุรุษผู้หนึ่ง นางดูเหมือนจะกำลังร่ำไห้อยู่ด้วย”ฉับพลันนั้น พวกนางล้วนระเบิดขึ้น“มันกล้ารังแกเสี่ยวกั่วหรือไร!”“ประเสริฐ! ข้าอยากเห็นว่าผู้ใดกล้าหาญชาญชัยถึงเพียงนี้ พี่น้องทั้งหลาย อย่าปล่อยมันกลับไป!”“ใช่แล้ว!”“นั่นย่อมแน่นอน!”กระทั่งหลี่อิงฟั่งยังขุ่นเคืองไม่น้อย พวกนางล้วนทั้งรัก ทั้งเอ็นดูเสี่ยวกั่วอย่างลึกซึ้งโดยปกติแล้วทุกผู้คนปฏิบัติกับนางเช่นน้องสาวตัวน้อย เมื่อได้ฟังว่ามีบุรุษทำให้เสี่ยวกั่วร่ำไห้ นางไม่ลังเลที่จะออกนำหน้าทุกคน และเป็นคนแรกที่มุ่งไปยังที่พักของเสี่ยวกั่วอย่างเดือดดาลเห็นดังนั้นผู้อื่นก็รีบกรูตามกันไปเป็นขบวนในขณะที่จ
