ันหลังชนกันจั่วม่อพบจุดหมายปลายทางของมันอย่างรวดเร็ว“โอ้ ม่อเกอ ท่านมาแล้ว!” เจ้าของร้านเป็นบุรุษหนุ่มวัยไม่เกินยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดเจ้าผู้นี้ศีรษะแหลม ดวงตากลอกกลิ้ง มันเรียกว่าฟูั่จิน (ชำระเงินทอง) ไร้พรสวรรค์ พลังฝีมือธรรมดาสามัญ ทั้งยัง ไม่ค่อยสนใจในการฝึกตนนัก มันติดค้างอยู่ที่ขั้นสามของด่านเลี่ยนชี่ ดังนั้นจึงตัดสินใจเริ่มต้นธุรกิจการค้า ฟูั่จินกลับมีความสามารถในการบริหารจัดการ และรู้จักมักคุ้นกับผู้คนจำนวนมาก มันมีสินค้าพื้นฐานทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นยุทธภัณฑ์เวทระดับต่ำ หรือเวทวิชาบางอย่าง มันสามารถจัดหาให้ท่านได้จั่วม่อไม่มีถ้อยคำไร้สาระ “สิ่งที่ข้าต้องการได้มาแล้วหรือไม่?”“แน่นอน แน่นอน” ฟูั่จินตบอกผอม ๆ พลางหัวร่อ “สิ่งที่ม่อเกอท่านต้องการ ข้าไม่กล้าไม่ใส่ใจอยู่แล้ว”จบคำทักทาย ฟูั่จินหันไปคุ้ยถุงผ้าใบเล็ก ข้างเอวของมัน จั่วม่อจ้องถุงผ้าใบนั้นด้วยความอิจฉาตาร้อน ถุงผ้าเล็ก ๆ นั้นดูผิวเผินไม่มีสิ่งใดน่าสนใจ แต่อันที่จริงมันคือถุงร้อยสมบัติระดับที่สามแต่แล้วดวงตาของจั่วม่อ พลันถูกดึงดูดอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนไปจ้องวัตถุขนาดเล็กในมือของฟูั่จินแทน เห็นชิ้นหยกสีเขียวแผ่นย่อม ส่วนกว้างเท่าหนึ่งนิ้วมือ ส่วนยาวสองนิ้วมือ นี่ย่อมเป็นม้วนคัมภีร์หยกม้วนหนึ่ง“แต่ว่า ม่อเกอ อย่าหาว่าข้าไม่เตือนท่านก่อน ม้วนคัมภีร์หยกเพาะปลูกพืชปราณนี้บันทึกไว้ด้วยห้าชนิดของเวทวิชาสายเบญจธาตุ แต่ทราบหรือไม่ มี
