บอย่างมั่นคงยิ่ง มันประสบเรื่องเช่นนี้มานักต่อนัก นี่เป็นนกกระเรียนกระดาษบินได้ที่คุณภาพต่ำที่สุด บรรทุกน้ำหนักสูงสุดได้ราวสี่ร้อยจิน ซึ่งยามนี้เรียกได้ว่าถึงขั้นวิกฤติมากแล้ว แต่เจ้านกกระเรียนกระดาษด้อยสมรรถภาพตัวนี้ ก็เป็นสิ่งที่สร้างความอิจฉาให้ศิษย์ฝั่ายนอกผู้อื่นไม่น้อยในบรรดาศิษย์ฝั่ายนอกของสำนัก มันเป็นคนแรกที่เป็นเจ้าของพาหนะบิน แน่นอนว่า เรื่องที่ว่านกกระเรียนกระดาษไม่อาจนับเป็นพาหนะบินได้อย่างเต็มปากนัก จั่วม่อไม่ถือสาเลยแม้แต่น้อยท่ามกลางเสียงคล้ายคร่ำครวญ และเสียงเอี๊ยดอ้าดดังระงม เวลาล่วงผ่านไปห้าชั่วยาม เมื่อใบหน้าผีดิบของจั่วม่อเริ่มจะซีดลง เมืองตงฝูก็มองเห็นไกล ๆ ที่เส้นขอบฟั้าเหล่าเซียนเหินสัญจรผ่านไป ตงฝูแย้มโฉมรำไรกลางหมู่เมฆาปีนั้น ตงฝูเจินเหรินใช้กระบี่เดียวฟันตัดยอดเขา จากนั้นยึดที่ราบสูงครึ่งยอดที่เหลือเป็นรากฐาน สร้างเมืองตงฝูขึ้นมา หลังจากห้าร้อยปีผ่านไป ตงฝูเจริญรุ่งเรืองกลายเป็นหนึ่งในสิบสามเมืองหลักของเขตปกครองนภาจันทร์(ตงฝูเจินเหริน – ปรมาจารย์บูรพาลอย เจินเหรินเป็นคำเรียกปรมาจารย์พรตแบบยกย่อง)ในสามพันเขตปกครองของเหล่าผู้ฝึกตน เขตปกครองนภาจันทร์แทบไม่มีความสำคัญอันใด มันเป็นเพียงเขตปกครองขนาดเล็กที่มีประวัติศาสตร์เพียงหนึ่งพันห้าร้อยกว่าปี หนึ่งพันห้าร้อยปีที่ผ่านมา เทียนเยวี่ยเซียนเหริน (นางเซียนนภาจันทร์)ค้นพบและเข้าควบคุมเขตปกครองนี้ นางใช้นามของตนตั
