จะสัมผัสความเร็วอันสุดแสนเร้าใจหรือไม่?…จั่วม่อท่องคำขวัญเหล่านี้ได้คล่องปาก แต่มันก็ทำได้แค่ท่องโฆษณาเท่านั้นเองที่น่าตื่นตาที่สุด กลับเป็นเรือพันปีกที่แล่นช้า ๆ อยู่ด้านบนสุด เรือลำนั้นเหมือนภูเขาเคลื่อนที่ลูกหนึ่ง ขณะที่ล่องลอยข้ามหัวมันไป จั่วม่อเพียงรู้สึกว่าสายตามืดมิดในฉับพลัน และเมื่อเงยหน้าขึ้น ก็เห็นกราบเรือสีดำ กับประกายเรื่อเรืองของลวดลายอาคมหวงห้ามได้อย่างแจ่มชัดไม่ทราบหรือไร บาปอันมหันต์ที่สุดของเหล่าผู้ฝึกตน คือความหรูหราสิ้นเปลือง!จั่วม่ออดก่นด่าอยู่ในใจไม่ได้ แต่เมื่อมันเห็นสีหน้าน่าสมเพชเช่นเดียวกันของผู้ฝึกตนอื่น อารมณ์ค่อยดีขึ้นบ้างหลังจากบินต่ออีกราวหนึ่งชั่วยาม หนึ่งคนกับนกกระเรียนกระดาษก็มาถึงเชิงเขาตงฝู ด้วยความด้อยสมรรถภาพทางการบินของเสี่ยวหวง ได้แต่ลงจอดเหนือพื้นดินบริเวณตีนเขา การบินขึ้นไปยังเมืองตงฝูโดยตรงเป็นเพียงความคิดเพ้อฝันแล้วจั่วม่อปีนลงจากหลังกระเรียนกระดาษ แล้วค่อยยกถุงกระสอบลงมา ชั่วขณะที่กำลังจะเก็บนกกระเรียนกระดาษ ก็พลันเห็นรอยแตกชัดเจนบนพื้นผิว จั่วม่อถอนหายใจด้วยความเศร้าโศก นี่มันต้องซื้อใหม่หรือไร? ความคิดนี้ทำให้มันเจ็บปวดอย่างสุดซึ้งเงยหน้าขึ้นมองตงฝูที่คล้ายล่องลอยอยู่เหนือหมู่เมฆ มองทางเดินคดเคี้ยว และขั้นบันไดหินยาวไกลสุดลูกหูลูกตา แล้วก้มมองถุงกระสอบใบโตที่ข้างเท้า จั่วม่อพลันขาสั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้“พี่ชาย ต้องการความช่วยเหลือหร
