ือไม่?” เงาหนึ่งเคลื่อนเข้ามาบดบังสายตาของจั่วม่อผู้กล่าววาจาเป็นบุรุษเปลือยท่อนบนผู้หนึ่ง เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อบึกบึนประดุจเหล็กกล้า“เท่าใด?” จั่วม่อถามทันควัน พลางมองกวาดไปรอบ ๆ และด้วยสายตาดุจให้กำลังใจของมันนี้เอง ผู้อื่นอีกสองสามคนรีบลุกยืนขึ้นชายคนแรกสังเกตเห็นเพื่อนร่วมอาชีพกำลังจะแทรกเข้ามา หัวใจของมันบีบรัด รีบพูดอย่างรวดเร็ว “ระดับหนึ่ง สามชิ้น”ระดับหนึ่งสามชิ้น หมายถึงจิงสือคุณภาพระดับหนึ่ง จำนวนสามชิ้นจั่วม่ออุทานอย่างตกใจ “ราคานี้เจ้าฆ่าข้าเถอะ!” แล้วกล่าวอย่างเฉียบขาด “แค่สอง! ถ้าเจ้ายินดี ก็ทำ แต่ถ้าไม่ยินดี ก็ไม่เป็นไร” ในเวลานี้ หากมันทำสีหน้าตกใจไปด้วยก็จะเพียบพร้อมทั้งน้ำเสียงและรูปลักษณ์ แต่น่าเสียดายที่วิธีการนี้สิ้นหวังสำหรับจั่วม่อเพราะใบหน้าผีดิบแข็งทื่อของมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย บรรยากาศจึงกลายเป็นแปลกพิกลอยู่บ้าง“เสแสร้งเกินไปแล้ว!” บุรุษกำยำกัดปาก แต่พอมองผู้อื่นล้อมเข้ามา มันก็กัดฟันรีบพยักหน้า “ข้าตกลง!”กล่าวจบคำ มือหยาบใหญ่ราวกับพัดก็ยื่นเข้าหาถุงกระสอบบนพื้น จั่วม่อพลันตะโกน “รอสักครู่!”“เป็นไร?”“ลงนามสัญญาก่อนได้หรือไม่” จั่วม่อหยิบม้วนหยกออกมา“แค่สองชิ้น ต้องทำสัญญาด้วยหรือเล่า?” บุรุษร่างกำยำพึมพำอย่างไม่พอใจ“เพื่อความปลอดภัย มิเช่นนั้น ด้วยสารรูปเช่นข้า หากเจ้าวิ่งหนี ข้าก็ไม่มีปัญญาไล่จับเจ้า” ใบหน้าจั่วม่อยังคงไร้อารมณ์ แต่น้ำเสียงกลับคล้ายเจื
