ด้ว่า จั่วม่อเป็นบุคคลที่รู้หลักเหตุผลมากที่สุดผู้หนึ่ง เมื่อมันตัดสินใจแล้วว่าต้องการสู้เพื่อชัยชนะ มันจะทุ่มเทสุดชีวิต กระทำทุกวิถีทาง“การติดต่อกันนั้นไม่ยาก เราเพียงต้องสร้างนกกระเรียนกระดาษสองตัว สำหรับเราคนละตัว จากนั้นสลักค่ายกลหยินหยางนำทางไว้บนนกกระเรียนกระดาษ นี่จะช่วยให้เราหาตำแหน่งของอีกฝั่ายได้อย่างรวดเร็ว” จากนั้นกำชับอย่างปราศจากความละอายใจว่า “เมื่อเราเข้าไปแล้ว ข้าจะคอยอยู่ในตำแหน่งของข้า เจ้าต้องมาหาข้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”“ตกลง” ซู่พยักหน้าให้คำมั่นอย่างไม่ลังเล อย่างไรก็ตาม ความไร้ยางอายของจั่วม่อยังทำให้นางถึงกับอึ้งงันไปครู่ใหญ่ บุรุษทั่วไป รวมทั้งศิษย์พี่ของนางกู่หรงผิง เมื่ออยู่ต่อหน้านางมักเต็มไปด้วยความปรารถนาจะสำแดงฝีมือ แต่จั่วม่อ กลับกระทำเรื่องไร้ยางอายโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ อย่างเป็นธรรมชาติมากเสียด้วยหลังจากที่ทั้งสองคนระบุรายละเอียดของการติดต่อ จั่วม่อก็จากไปทันทีที่จั่วม่อหายลับสายตา กู่หรงผิงก็เดินออกมาจากด้านหลัง“แม้ว่าเจ้าจะช่วยเหลือมัน มันก็ไม่สามารถเข้าสู่สิบลำดับแรก” กู่หรงผิงกล่าวอย่างมั่นใจ“ท่านต้องการจะสู้กับข้า?” ซู่ถามอย่างเย็นชา“ข้าหรือจะกล้า?” กู่หรงผิงกล่าวอย่างยิ้มแย้ม หัวร่อเบาๆ “แต่ชุมนุมวิจารณ์กระบี่ครั้งนี้ รวบรวมยอดฝีมืออายุเยาว์จากทั่วทั้งอาณาจักรนภาจันทร์ มันอาจมีพรสวรรค์ แต่ยังไม่มีพลังมากพอ”“แล้วเป็นไร?” สุ้มเสียงของซู
