่ยังคงเย็นชา แต่นางทราบดีว่าเพียงแสร้งทำเป็นปากแข็งไปอย่างนั้นเอง นางยังทราบอีกด้วย ว่าศิษย์พี่กำลังรอให้นางวิงวอนมันแต่นางเงียบกู่หรงผิงเหลือบมองนางแวบหนึ่ง จากนั้นลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกไปแม้ด้วยความช่วยเหลือของซู่ จั่วม่อก็มั่นใจว่าโอกาสที่มันจะเข้าสู่สิบลำดับแรกนั้นมีน้อยยิ่งกว่าน้อย ในบรรดาผู้เข้าประลองทั้งหนึ่งร้อยคนที่เข้าสู่หอคลื่นสน นับมันรั้งท้ายอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่ว่าผู้ใดพบเจอมัน ย่อมไม่มีเกรงอกเกรงใจมันประหนึ่งลูกแกะอ้วนที่พลัดหลงเข้าไปในฝูงราชสีห์!อย่างไรก็ตาม เมื่อหวนนึกถึงแผนการของมัน…จั่วม่อรู้สึกแทบอดใจรอไม่ไหวอยู่บ้าง!ภูเขาสุญตา“ได้ยินหรือไม่? ท่านเจ้าสำนักสั่งให้ศิษย์พี่จั่วเข้าสู่สิบลำดับแรก! มิเช่นนั้นมันจะต้องถูกอาจารย์อาซินหยานลงโทษ!”“สวรรค์! อาจารย์อาซินหยาน ท่านเจ้าสำนักใช่เห็นศิษย์พี่จั่วเป็นที่ขัดตาหรือไม่?ส่งมันไปลงโทษโดยตรงเสียเลยไม่ดีกว่าหรือ”“ใช่แล้ว นี่ไม่สมเหตุสมผลเกินไปแล้ว”“อ้อ ล่วงเกินท่านเจ้าสำนัก เกรงว่าวันคืนของศิษย์พี่จั่วจะไม่ได้สุขสบายแล้ว”เมื่อเสี่ยวกั่วได้ยินข่าวลือนี้ คล้ายมีบางอย่างจุกแน่นอยู่ในใจนาง นางไม่ได้พบเห็นศิษย์พี่หลายวันแล้ว นับตั้งแต่ศิษย์พี่จั่วกลับมาจากด้านนอกคราวก่อน มันก็ปิดขังตัวเองอยู่ในหุบเขา ไม่ได้ออกมาอีกเลยดวงตานางทอแวววิตกกังวลเสี่ยวกั่วไม่ได้เป็นห่วงว่าศิษย์พี่จะถูกลงโทษ นางก็เป็นศิษย์ฝั่ายใน ทราบกระจ่างถึงตำแหน่
