ยอนก็คิดว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นจึงลุกจากโต๊ะมา เขาตามหาอีกฝ่ายตามห้องน้ำทุกแห่ง เพราะนึกถึงเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นที่จุดพักรถ แต่เขากลับหาอีกฝ่ายไม่เจอ เขาคิดว่าจะลองหาที่ชั้นสามดูก่อน จากนั้นก็ลองเคาะและเปิดประตูเข้าไปในห้องวีไอพีทีละห้อง
ในที่สุดเขาก็เจออินซอบที่กำลังดิ้นไปดิ้นมาเพราะถูกผู้ชายคนหนึ่งกอดในห้องที่ห้า ทันทีที่เห็นภาพนั้น อีอูยอนก็รู้ได้เลยว่าคราวนี้ตัวเองกำลังรู้สึกแบบไหนอยู่
เขาโกรธสุดๆ
ดูเหมือนไอ้ผู้จัดการที่ผ่านๆ มาจะมีความสามารถในการเรียนรู้มากกว่าไอ้เวรนี่ โธ่เว้ย ถ้าช่วยไว้แล้วจะยังไงล่ะ พอละสายตาไปก็กลายเป็นไอ้โง่ที่มักจะโดนพวกคนลามกจับไว้ทุกที
เห็นได้ชัดเลยว่าไอ้คนที่อยู่กับอินซอบเป็นพวกชอบอวดรวย แล้วก็ชอบเกลี้ยกล่อมให้พวกผู้หญิงมีอะไรด้วยแบบวันไนท์แสตนในคลับ อีอูยอนกำลังอดทนต่อความรู้สึกที่อยากจะหักคออินซอบที่เดินตามคนที่ไม่รู้จัก แถมยังเป็นคนต่างชาติไปโดยไม่ระวังตัวอะไรเลยในคลับ
อีอูยอนเขย่าไหล่ของอินซอบก่อนจะถามอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง
“คนพวกนั้นได้เอาอะไรให้คุณอินซอบกินหรือเปล่าครับ”
“อ๋อ ครับ ใช่ยาลดความตื่นเต้นหรือเปล่าน้า…ผมก็ไม่รู้
