ัดการส่วนตัวจริงๆ สิ่งที่ถูกต้องคือเขาต้องห้ามไม่ให้อีอูยอนไปคลับ
“ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ เรามาเพื่อทำให้ผู้จัดการส่วนตัวของผมหายเครียดนี่นา”
“…”
ชเวอินซอบกัดริมฝีปากเบาๆ
นี่เราต้องจ่ายค่าเสียหายที่เปิดเพลงในรถผิดหนึ่งครั้งอย่างสาสมเลยสินะ
แน่นอนว่าเขาย่อมต้องเครียด หลังจากนี้พอเขากลับอเมริกาแล้ว เขาจะต้องส่งมอบหลักฐานที่บอกว่าอีอูยอนเป็นคนชั่วช้าที่สุดในโลก แต่ก่อนหน้าที่เขาจะทำแบบนั้นได้ เขามีปัญหาที่ต้องแก้เต็มไปหมด และตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่เขาจะไปคลับกับอีอูยอนด้วย เขาอยากจะต่อยหน้าอีอูยอนเพื่อให้ถูกไล่ออกกะทันหันอย่างที่ใจคิดจะได้ตัดขาดกับอีกฝ่ายทันที แม้เขาจะไม่มีวันทำแบบนั้นได้ก็ตาม…
“รู้สึกดีจังครับ ผมไม่ได้มาที่แบบนี้มานานแล้ว”
“…”
“คลับที่คุณอินซอบไปบ่อยๆ คือที่ไหนเหรอครับ”
“อ๋อ แถวๆ นี้แหละครับ แต่อยู่ตรงไหนน้า”
อินซอบพยายามมองไปรอบๆ พร้อมกับพึมพำไปด้วย อีอูยอนกอดอกมองท่าทางของอีกฝ่ายที่กลอกตาไปมาอย่างร้อนรนพลางคิดว่า ‘ดูซิว่าจะหาเจอเมื่อไหร่’
“คลับชื่ออะไรเหรอครับ”
“ชื่อเหรอครับ ผมจำได้รางๆ เองครับ…”
“แต่คุณอินซอบความจำดีนี่ครับ ไม่ได้จดไว้ในสมุดโน้ตเหรอครับ“
