้ไขตารางงานใหม่ตั้งแต่ต้น และเพราะไม่รู้ว่าละครจะกลับมาถ่ายทำได้เมื่อไหร่ เขาจึงไม่สามารถวางแผนระยะยาวได้ อินซอบไม่สามารถปล่อยมือจากโทรศัพท์ได้เลย เพราะวันๆ เขาต้องรับโทรศัพท์เป็นสิบๆ สายจากพวกนักข่าว และต้องคอยโทรเช็กอีกเป็นสิบๆ สาย
ในระหว่างนั้นอินซอบก็จัดการสิ่งต่างๆ รอบตัวไปด้วย เขาติดต่อหาเจ้าของบ้านเพื่อขอให้ช่วยประกาศปล่อยเช่าบ้านให้ และยังโอนเงินให้คนที่ตนยืมชื่อมาด้วย เขาบริจาคของที่น่าจะพอใช้ได้ที่อยู่ในห้องบนชั้นดาดฟ้าไป ส่วนของที่เหลือที่ต้องทิ้ง เขาก็จดรายการแยกไว้ เขาจองตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้วด้วย
สิ่งสุดท้ายที่เหลือมีเพียงแค่งานที่เขาจะต้องลาออกอย่างเงียบๆ เท่านั้น และนี่เป็นเรื่องที่ไม่ยากเลย อินซอบมองอีอูยอนที่กำลังเดินกลับมาที่รถ และตัดสินใจอย่างหนักแน่น
“เฮ้อ เหนื่อยจัง”
อีอูยอนเดินฝ่ากำแพงนักข่าวขึ้นมาบนรถ เขาพึมพำราวกับถอนหายใจขณะปิดประตูรถ เนื่องจากวันนี้หัวหน้าทีมชามีงานสำคัญ อินซอบจึงตัดสินใจขับรถเอง แม้อีอูยอนจะทำหน้าตาเคร่งเครียดและถามว่าเขาจะใช้คนที่กระดูกนิ้วยังไม่ประสานดีขับรถให้ได้อย่างไร แต่อินซอบก็ยืนยันว่าตนสามารถทำได้ อย่างไรก็ตามเขาพิจารณาแล้ว
