ก็สั้น แต่เขาสาบานได้เลยว่าอีกฝ่ายไม่เคยโทรศัพท์หาเขาเป็นการส่วนตัวสักครั้ง แล้วทำไมวันที่อีกฝ่ายโทรศัพท์หาเขาเป็นการส่วนตัวครั้งแรกจะต้องเป็นคืนที่อีกฝ่ายทำให้คังยองโมเป็นแบบนั้นด้วยล่ะ
ยิ่งน้ำเสียงของอีอูยอนที่ได้ยินจากปลายสายอ่อนโยนมากเท่าไร อินซอบก็ยิ่งรู้สึกกลัวมากเท่านั้น เขาจะต้องมีสมาธิเพื่อที่จะไม่ทำให้เสียงสั่นในขณะที่พูด
[ผมกำลังกลับบ้าน ดาวสว่างนะครับ]
“ครับ”
[ยากมากเลยนะครับที่จะมองเห็นดาวในโซล ถ้าตอนนี้คุณอยู่บ้าน ก็ออกมาดูดาวสักครั้งสิครับ]
อีอูยอนเคยจัดรายการวิทยุอยู่พักหนึ่ง เป็นเรื่องไม่ง่ายนักที่นักแสดงที่กำลังรุ่งจะมาจัดรายการวิทยุ แม้จะเป็นเรื่องเล่าในตอนที่อีกฝ่ายเป็นนักแสดงหน้าใหม่ก็ตาม การจัดรายการวิทยุนี้เป็นเรื่องที่บริษัทต้นสังกัดรู้สึกอึดอัดใจ เพราะเขาได้รับมอบหมายให้จัดรายการวิทยุตอนตีสองที่ไม่ค่อยมีผู้ฟังเท่าไรนัก อีอูยอนให้สัญญาว่าเขาจะทำแค่ครึ่งปีเท่านั้น เพราะนี่เป็นงานที่ตนอยากลองทำ จากนั้นก็เริ่มเข้าไปทำ แต่ผลลัพธ์กลับน่าตกใจมาก มีโฆษณาเข้ามาพร้อมกันถึงห้าตัวในขณะที่เขาออกอากาศรายการวิทยุตอนตีสอง และหลังจากนั้นผู้บริหารของสถานีวิทยุก็ยอมรับความสามารถขอ
