แสงแดดอุ่นๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาเหมือนน้ำผึ้ง ปีเตอร์ที่กำลังใช้ช่วงเช้าอันแสนขี้เกียจได้ยินเสียงคนวิ่งตึงตังขึ้นบันไดก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนแรง เจนนี่เปิดประตูออกกว้างด้วยสีหน้าตื่นเต้นก่อนที่รอยยิ้มจะหายไปจากปากของเขา
“ปีเตอร์!”
“ไม่เคาะประตูหน่อยเหรอ”
“ระหว่างเรายังจะต้องเคาะประตูอะไรกันอีกล่ะ แล้วตอนนี้เรื่องนั้นก็ไม่ใช่ปัญหาด้วย! ฉันมีเรื่องเจ๋งๆ จะมาบอก”
“เรื่องอะไรเหรอ”
ปีเตอร์ยันตัวขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ พลางเอ่ยถาม แม้เมื่อคืนเขาจะไข้ขึ้นจนนอนหลับๆ ตื่นๆ แต่พอได้ยินเสียงที่สดใสของเจนนี่เขาก็รู้สึกดีขึ้น
“แท่นแท้น”
เธอหยิบจดหมายออกมาจากกระเป๋า
“นั่นอะไรน่ะ”
“คำตอบจากเจ้าชาย”
“ว่าไงนะ”
“ไม่เชื่อล่ะสิ ฮ่าๆๆๆ เพราะฉันเองก็ไม่เชื่อสายตาตัวเองเหมือนกันตอนที่เห็นมันอยู่ในตู้เก็บของของฉันน่ะ”
เธอโบกซองจดหมายสีครีมไปมาพร้อมกับทำตาเป็นประกาย ปีเตอร์มองจดหมายที่เจนนี่ถือไว้ด้วยสีหน้าเหม่อยลอย
“ของจริงเหรอ”
“ช่าย อ่านด้วยกันไหม”
เธอนั่งลงตรงข้างเตียงก่อนจะกระแอม ปีเตอร์ถามอย่างตกใจ
“ยังไม่ได้แกะดูอีกเหรอ”
“อื้อ ฉันรออ่านพร้อมนายก็เลยยังไม่ได้แกะน่ะ มันมาถึงตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ แต่เพราะนายอาก
