ารไม่ค่อยดีฉันก็เลยรอ เกือบตายแหนะ!”
“น่าชื่นชม น่าชื่นชม”
ปีเตอร์ชี้ไปที่โต๊ะก่อนจะพูดต่อ
“มีมีดที่ใช้เปิดซองจดหมายอยู่ในลิ้นชักตรงนะ…ใช้มือฉีกเลยสินะ”
เจนนี่ใช้มือฉีกรอยต่อของซองจดหมายพลางเอ่ยตอบ
“ความอดทนที่ฉันยังพอมีเหลือหายไปตอนขึ้นบันไดมาหมดแล้ว เอาล่ะ อ่านกันเลยไหม”
เจนนี่กางกระดาษจดหมายออกก่อนจะก้มลงอ่านตัวอักษรที่เขียนอยู่ในกระดาษ
“ฉันอ่านจดหมายที่เธอเขียนให้อย่างดีเลย เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้จดหมายที่พิเศษอย่างนั้น แล้วก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่มีคนคิดแบบนั้นกับฉัน ฉันจะรอจดหมายฉบับต่อไปนะ ฟิลลิปของเธอ”
จดหมายสั้นมากๆ ทันทีที่เจนนี่อ่านจดหมายสั้นๆ นั้นจบ เธอก็ดิ้นไปดิ้นมาและชอบมันมาก
“เป็นไง เป็นไง ฟิลลิปของเธอล่ะ เขาบอกว่าเขาเป็นฟิลลิปของฉัน เจ้าชายของเราเป็นของฉัน”
“เขาเขียนเองเหรอ”
“อื้อ ตัวหนังสือก็สวยมากด้วย”
เจนนี่ยื่นจดหมายให้ปีเตอร์ ปีเตอร์ขมวดคิ้วอยู่พักหนึ่ง ในคาบเรียนการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาเกาหลีเมื่อไม่นานมานี้ ฟิลลิปถูกคุณครูขอให้เขียนกลอนลงบนกระดานดำ แม้จะไม่ได้พยายามที่จะทำแบบนั้น แต่ตอนนั้นปีเตอร์ก็มองลายมือของฟิลลิปและใช้สายตาจดจำเอาไว้
เขาคิดว่า
