กำลังขึ้น แม้เขาจะรู้ว่าต่อให้ย้อนเวลากลับไปได้เขาก็ยังจะทำแบบเดิม แต่ตอนนี้เขารู้สึกแบบนั้นจริงๆ
“เฮ้อ…”
ทันทีที่อินซอบถอนหายใจ หัวหน้าทีมชาก็แอบดูท่าทีของเขา และเปิดฝาขวดน้ำแร่ที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อยื่นให้อินซอบ
“แล้วมือหายดีหรือยัง ต้องไปโรงพยาบาลอีกเมื่อไหร่ล่ะ”
“อีกสิบห้าวันถึงจะต้องไปดูอาการอีกทีครับ ถ้าไม่มีปัญหาอะไร หมอก็ให้ผมใส่เฝือกไว้อย่างนี้ก่อนครับ”
“โล่งอกไปทีนะ”
หัวหน้าทีมชาพูดอย่างนั้นพลางยื่นน้ำให้กับอีอูยอนที่อยู่ด้านหลัง อีอูยอนใช้สองมือรับน้ำมาพร้อมกับกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงสุภาพ
เมื่อความเห็นที่ว่า ‘ต่อให้ตายแล้วฟื้น ผมก็จะไม่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของอีอูยอนอีกแล้ว’ ‘แล้วนายจะให้คนที่แขนทั้งสองข้างบาดเจ็บทำงานเป็นผู้จัดการส่วนตัวได้ยังไงหา?’ ‘ผมไม่อยากได้ผู้จัดการส่วนตัวคนอื่นที่ไม่ใช่ชเวอินซอบ’ และ ‘…ผมลองทำดูก่อนก็ได้ครับ’ รวมกันเป็นอันหนึ่งอันเดียว หัวหน้าทีมชาจึงตัดสินใจยอมเป็นโร้ดเมเนเจอร์ให้กับอีอูยอน งานที่เขาทำมีแค่การขับรถ หรืองานที่ต้องใช้แรงงานเท่านั้น ส่วนการปรับตารางงาน หรือการดูแลอีอูยอนอย่างละเอียดนั้น ชเวอินซอบเป็นคนทำเหมือนกับก่อนหน้
