“สิ่งที่ผมสงสัยเป็นเรื่องอื่นครับ แต่มีสิ่งที่คุณจะต้องรู้ก่อนตอบ”
รอยยิ้มบนใบหน้าของอีอูยอนค่อยๆ หายไปในขณะที่พูด และความไม่ยอมแพ้ก็เข้ามาแทนที่
“เมื่อก่อนไม่ว่าใครจะหลอก หรือพูดอะไรกับผม ผมก็ไม่สนใจปัญหาที่มันไม่เกี่ยวอะไรกับผมหรอกครับ แต่ถ้ามันเกี่ยวกับผมละก็ ผมก็อยากจะฟังความจริงเกี่ยวสิ่งที่ผมคิดว่าสงสัยไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม และตอนนี้ก็เป็นสถานการณ์ที่ผมอยากได้ยินความจริงนั้นครับ”
“…”
อินซอบคิดว่าอีกฝ่ายเกริ่นมายิ่งใหญ่ขนาดนั้นเพื่อถามอะไรกันแน่ และรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
หรือว่าเขาจะรู้อะไรเกี่ยวกับเราแล้ว หรือว่าเขารู้ความจริงที่เราปลอมบัตรประชาชนมาทำงานเป็นผู้จัดการส่วนตัวแล้ว และพยายามซักถามอยู่นะ
ความคิดแบบนั้นทำให้ปลายนิ้วของเขาเย็นเป็นน้ำแข็ง และริมฝีปากของเขาก็แห้งผาก แต่เขาไม่อยากโดนจับได้ว่ากำลังว้าวุ่นใจ อินซอบจึงเงยหน้าขึ้นมาเหมือนกับว่าตนเองไม่ได้เป็นอะไร
“เพราะฉะนั้นคุณช่วยตอบคำถามที่ผมจะถามตั้งแต่ตอนนี้ไปอย่างตรงไปตรงมาด้วยนะครับ คุณจะสัญญาไหมครับ”
“ครับ ผมจะตอบอย่างตรงไปตรงมาครับ”
สายตาของคนทั้งคู่ประสานกันกลางอากาศ อีอูยอนถามคำถามอินซอบด้วยน้ำเสียงที่สุ
