ยยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
หลังฟังคำชี้แนะของซูเฉิน เขาก็เข้าใจทันทีว่า เพลงกระบี่ของตนเดินทางผิดจริงๆ!
“เขาทำอะไรน่ะ? หรือว่า…กำลังถ่ายทอดเคล็ดวิชาให้หลิวกู่เฉิง?”
“ตลกจริง! เพลงกระบี่ลมใบหลิวเป็นเคล็ดวิชาสืบทอดประจำตระกูลหลิว หลิวกู่เฉิงฝึกมาตั้งแต่เด็ก เจ้านั่นจะรู้มากกว่าหลิวเหวินหยานเสียอีกหรือ?!”
“ถึงแม้หลิวเหวินหยานจะมาสอนเอง หลิวกู่เฉิงก็คงสู้หลินห่าวไม่ได้หรอก! ฝีมือห่างชั้นกันเกินไป!”
เสียงหัวเราะเย้ยหยันดังจากรอบด้าน
แต่ในขณะเดียวกัน พลังกระบี่ของหลินห่าวก็พุ่งเข้าหาแขนซ้ายของหลิวกู่เฉิงอีกครั้ง
ฉัวะ!
หลิวกู่เฉิงสะบัดกระบี่เพลิงนภาขึ้นปัด ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าหลินห่าวจะโจมตีตรงไหน และสามารถปัดกระบี่ได้อย่างแม่นยำ
“ว่าไงนะ?!”
หลินห่าวถึงกับตะลึง
เขาไม่คิดว่าหลิวกู่เฉิงจะสามารถป้องกันได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขากลับรู้สึกว่า…หลิวกู่เฉิงดูแตกต่างไปจากเดิม!
“หลินห่าว เจ้าจงดูให้ดี เพลงกระบี่ลมใบหลิวที่แท้จริงเป็นเช่นไร!”
หลิวกู่เฉิงกล่าวเสียงเรียบ
ปัง!
พลังปราณแท้ของเขาระเบิด กระบี่เพลิงนภาเปล่งแสงวาบ ทิ้งรอยแสงกระบี่แปลกประหลาดในอากาศ
ช้า…แต่ไม่อืด ช้าเหมือนใบหลิวปลิวลม
เร็ว…แต่ไม่เก้อเขิน รว
