ล่เขา
“ผมมาฟังคำอธิบายฉากอีกรอบน่ะครับ”
อินซอบแอบมองด้านข้างของอีอูยอนที่กำลังฟังผู้กำกับอธิบายอย่างละเอียด อีอูยอนที่คุยกับผู้กำกับเสร็จแล้วเห็นอินซอบที่กำลังทำแบบนั้นและยิ้มให้
“มีอะไรครับ”
“เอ่อ…ไม่เป็นอะไรจริงๆ เหรอครับ”
“เมื่อสิบนาทีที่แล้วคุณก็ถามไปแล้วนี่ แต่ผมจะตอบให้อีกรอบนะครับ ผมไม่เป็นไรครับ”
อีอูยอนยื่นมือที่มีผ้าพันแผลพันไว้ออกมาตรงหน้าอินซอบในขณะที่ตอบ แม้จะเป็นเรื่องที่เขารู้สึกผิดกับนักแสดงคนอื่นๆ และสตาฟ แต่ความจริงแล้วอินซอบหวังให้การถ่ายทำในวันนี้ของอีอูยอนเลื่อนออกไป
“กรรมการผู้จัดการฝากมาบอกว่าอย่าฝืนตัวเองนะครับ”
สุดท้ายอินซอบก็แอบอ้างถึงกรรมการผู้จัดการคิมโดยไม่จำเป็น อีอูยอนพยักหน้าเหมือนจะบอกว่ารู้แล้ว แต่คำตอบประเภทที่ว่าให้เลื่อนการถ่ายทำออกไปกลับไม่หลุดออกมา
อินซอบมองด้านหลังของอีกฝ่ายที่เดินไปเพื่อขี่ม้ากับทีมถ่ายทำพร้อมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“ทำไมพ่อหนุ่มคนนี้ถึงกังวลมากขนาดนั้นล่ะ”
ผู้กำกับที่เช็กมุมกล้องอยู่พูดกับเขา
“ก็แค่กังวลเฉยๆ น่ะครับ”
อินซอบยิ้มอย่างอ่อนแรง
“ถ้าใครมาเห็นคงนึกว่าเป็นเมียที่เป็นห่วงผัวที่ไปออกรบแน่ๆ”
แม้เขาจะไม่รู้ค
