่มองไม่เห็นไว้ที่ขาม้าแล้วดึง ม้าก็จะล้มในเวลาที่จะต้องล้มพอดี
แต่ต่อให้เขาจะฟังคำอธิบายเหล่านั้นจนหมดแล้ว อินซอบก็ยังไม่สามารถสลัดความกังวลใจที่พุ่งขึ้นมาอยู่เรื่อยๆ ออกไปได้เลย
“อย่ากังวลไปเลยครับ คิดว่ามันแสดงได้ดีเฉยๆ ก็ได้ เพราะพวกมันเป็นม้าที่ได้รับการฝึกมาหมดแล้ว”
แม้แต่ผู้กำกับฉากแอคชั่นยังช่วยพูดเพื่อบรรเทาความกังวลของอินซอบ อินซอบตอบไปว่า ‘อย่างนั้นเหรอครับ’ และพยักหน้าอย่างอ่อนแรง
“ทำไมล่ะ บริษัทขู่ว่าจะตัดเงินเดือนถ้าอีอูยอนบาดเจ็บเหรอ”
ทันทีที่ผู้กำกับพูดเย้า อินซอบก็โบกมือด้วยความตกใจ
“เปล่าครับ กรรมการผู้จัดการไม่ใช่คนที่จะขู่แบบนั้นหรอกครับ เขาเป็นคนดีจริงๆ …”
“ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นน่ะ ปฏิเสธอย่างจริงจังอะไรขนาดนั้นล่ะ”
“ไม่ได้ถูกขู่จริงๆ ใช่ไหมครับ”
อีอูยอนวางมือลงบนหัวของอินซอบที่ทำตัวไม่ถูกท่ามกลางผู้กำกับทั้งสองคน
“อย่าแกล้งผู้จัดการส่วนตัวของผมมากสิครับ”
“เราแกล้งอะไรล่ะ”
“แค่แหย่เล่นเท่านั้นเอง”
“แต่เหมือนเขาโดนแกล้งเลยนะครับ”
อีอูยอนขยับหน้ามาด้านหน้าและสำรวจสีหน้าของอินซอบ ชเวอินซอบหน้าซีดเหมือนคนเจอสัตว์ประหลาดเข้ามาอยู่ตรงหน้า
อีอูยอนหัวเราะหึหึพร้อมกับตบไห
