“งั้นจะทำยังไงล่ะ จะไม่เขียนจดหมายหาเจ้าชายแล้วเหรอ”
“นายเขียนให้แทนได้ไหม”
“เขียนแทนเหรอ”
“ตอนฉันเขียนจดหมาย นายก็ช่วยแปลเป็นภาษาเกาหลีให้ไง เป็นไง”
“แล้วนั่นจะเรียกว่าจดหมายรักเหรอ! มีคนที่ไหนให้เขียนจดหมายรักแทนกันล่ะ”
“เอ๋ ทำไมล่ะ ฉันให้นายช่วยแปลเฉยๆ เอง”
เธอเช็ดปากที่เปื้อนแยมพลางยิ้มอย่างหน้าตาเฉย ปีเตอร์ปวดใจขึ้นมาทันทีที่เห็นปากของเธอที่โดนตีจนแตก ดังนั้นเขาจึงรับปากให้กับคำขอร้องที่ไร้สาระแบบนั้น
“จริงเหรอ จริงๆ เหรอ ว้าววว ดีใจจัง”
เจนนี่หัวเราะเหมือนเด็กๆ
ใช่แล้ว แค่เจนนี่หัวเราะก็พอ
ปีเตอร์พยักหน้า
ตอนนั้นเขาไม่รู้เลยว่าสิ่งนี้มีความหมายแบบไหน
