เป็นรองเพียงจวินจื้อหลิงในหมู่อัจฉริยะรุ่นเยาว์แห่งนิกาย
แม้แต่หลิวกู่เฉิงที่ยืนอยู่เบื้องหลังซูเฉิน เขาก็ไม่ใส่ใจ แล้วซูเฉินเล่า จะนับเป็นอะไรได้!
“ซูเฉินผู้นี้…ฆ่าจางคุนจริงหรือ?”
“จางคุนเป็นบุตรของแม่ทัพใหญ่จาง แถมยังเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสม่อลั่วด้วยนะ! ซูเฉินช่างกล้าหาญนัก!”
“หากขัดแย้งทั้งตระกูลจางและผู้อาวุโสม่อลั่ว แม้แต่ผู้นำนิกายก็คงช่วยอะไรไม่ได้!”
เสียงซุบซิบดังระงมไปทั่ว
“จางคุน? ข้าฆ่ามันจริง และมันสมควรตาย! พวกเจ้าช่างตามหลอกหลอนไม่เลิกรา!”
ซูเฉินหัวเราะเยาะเย็นชา
แม้ว่าหลินห่าวจะทะลวงถึงขอบเขตจ้าวยุทธ์ พลังกล้าแกร่ง ทว่าในสายตาของซูเฉิน…ยังไม่อาจนับเป็นภัยคุกคามได้
ตรงกันข้าม เขายังอยากจะลองทดสอบตนเองผ่านหลินห่าวด้วยซ้ำ ว่าพลังต่อสู้ของเขาในตอนนี้อยู่ในระดับใดกันแน่!
“หาเรื่องตาย!”
ดวงตาของหลินห่าวฉายแววจิตสังหาร
เขาไม่คิดเลยว่าซูเฉินยังจะกล้าพูดโอหังเช่นนี้แม้ใกล้จะตายแล้ว!
ปัง!
พลังอันรุนแรงระเบิดออกจากร่างของหลินห่าว พลังปราณแท้พวยพุ่ง แรงกดดันเย็นเยียบปานจะทำลายทุกสิ่ง มุ่งเป้าล็อกตัวซูเฉินอย่างสมบูรณ์
“หลินห่าว เจ้าไม่อาจฆ่าเขาได้!”
ก่อนที่ซูเฉินจะได้ขยับตัว หลิวกู่เฉิงก็