ดึงดูดสายตาของเขาในร้านนั้นคือดอกมิโมซ่า ภาพที่ใบของมันหุบเวลาที่เขาเอามือไปแตะ ทำให้เขารู้สึกว่ามันคล้ายกับสัตว์มากกว่าพืช
เจ้าของร้านดอกไม้ห่อกระถางดอกไม้พลางบอกเขาว่ามิโมซ่าเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าไมยราบ เธอพูดเสริมอีกว่าภาพใบของมันที่หุบลงเพียงแค่เอามือไปโดนนั้น หมายถึงคนที่อ่อนไหวและมีความละเอียดอ่อน
ในวันนั้นอินซอบถือกระถางดอกไม้กลับบ้านอย่างทะนุถนอมและตั้งชื่อให้ดอกไม้ว่า ‘เคท’
เขามักจะพาเธอออกไปตากแดดด้านนอกในวันที่อากาศดีและเอาเข้ามาวางในบ้านในวันที่อากาศหนาว เขาจดบันทึกการรดน้ำพร้อมกับตรวจสุขภาพของเธออย่างพิถีพิถัน ก่อนนอนเขามักจะใช้มือลองลูบใบของเคทอยู่เสมอ อินซอบมองใบที่ถูกพับเข้าไปพร้อมกับเสียงดัง แซก และได้รับการปลอบใจว่าเขาไม่ได้อยู่ลำพัง สำหรับอินซอบเคทเป็นสิ่งที่เขาเปิดใจให้เพียงหนึ่งเดียวที่เกาหลี
“ฉันบาดเจ็บล่ะ”
เขาโชว์มือให้เคทดูพร้อมกับพึมพำอยู่คนเดียว
“เพราะฉะนั้นก็เลยได้เลิกงานก่อนกำหนด…แต่รู้สึกไม่ค่อยดีเลย”
แม้เขาจะอยากลูบเคท แต่เขากำหนดไว้ว่าจะลูบเคทแค่วันละครั้งก่อนนอนเท่านั้น เจ้าของร้านดอกไม้เตือนเขาว่าถ้าเขาสนุกกับการที่ใบของมันหุบและเอ
