ห้อย่างแน่นอน...
“แค่คำพูดผมก็รู้สึกขอบคุณแล้วครับ”
เมื่อชเวอินซอบตอบคำตอบที่แข็งกระด้างกลับมา อีอูยอนก็ยิ้มและเอนตัวไปด้านหลัง แม้จะพยายามทำตัวเป็นคนแข็งกระด้าง แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าชเวอินซอบกังวลแค่ไหน เขารู้สึกเหมือนกำลังมองทหารหนุ่มที่ตัวสั่นงกๆ ทั้งๆ ที่สวมเสื้อเกราะแข็งๆ เอาไว้ ถ้าถอดเสื้อเกราะนี้ออกไปจนหมด เขาจะทำสีหน้าแบบไหนกันน้า
อีอูยอนคิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อยพร้อมกับจ้องมองด้านข้างของชเวอินซอบที่กำลังขับรถไปด้วย
