รับ เพราะผมหิว”
“ครับ ถ้าคุณว่าแบบนั้นก็ได้”
แม้เขาจะคาใจกับคำชวนกินข้าวที่กะทันหัน แต่ชเวอินซอบก็ตัดสินใจทำตามที่อีกฝ่ายพูดอย่างสุภาพ
“คุณอินซอบชอบกินอะไรเหรอครับ”
“ผมกินได้หมดแหละครับ…ยกเว้นของเผ็ด”
เขาแปะป้ายเกี่ยวกับของเผ็ดไว้ด้านหลังอย่างระมัดระวัง เขามีโอกาสได้กินอาหารเกาหลีอยู่บ้างเพราะพ่อของเขา แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่สามารถเพลิดเพลินกับอาหารเผ็ดได้เลย อาหารเกาหลีที่อินซอบชอบอยู่ในระดับที่คนต่างชาติสามารถกินได้ง่ายเช่น หมูย่าง ผัดวุ้นเส้น และซี่โครงย่างเท่านั้น
“งั้นเหรอครับ งั้นก็ไปที่ดีๆ กันเถอะครับ”
ชเวอินซอบสามารถสัมผัสได้ถึงเสียงหัวเราะเล็กๆ ในน้ำเสียงของอีอูยอนขณะที่พูดแบบนั้น
