้อมกับไม่ลังเลที่จะพูดคำพูดที่น่ากลัวกับผู้ที่ช่วยชีวิตตนไว้ว่า ถ้าหากอีกฝ่ายไม่ทำถึงขนาดนี้ ตนก็คงไม่ได้มีชีวิตรอดขึ้นมาจากก้นทะเลสาบแน่นอน สุดท้ายชเวอินซอบก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ในมุมห้องคนเดียวถึงสี่วันอย่างน่าเสียดาย
แม้การพักจะเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับอินซอบที่จะต้องได้ยินหมอพูดอยู่บ่อยๆ ว่าต้องนอนอยู่เฉยๆ แต่นี่เป็นสถานการณ์ที่เขาไม่อยากเสียเวลาไปแม้แต่วินาทีเดียว
ตอนที่เขากลับมาหลังจากหยุดพักไปสี่วัน หัวหน้าทีมชาที่ซีดเซียวจนเขาตกใจก็จับมือเขาไว้แน่นพร้อมกับถามทำนองว่า ร่างกายนายปกติดีแล้วใช่ไหม ไม่ได้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นจริงๆ ใช่ไหม ไม่ลองไปโรงพยาบาลดูหน่อยเหรอ หลังจากที่อีกฝ่ายตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าอินซอบไม่เป็นอะไรแล้ว เขาก็บอกว่าตอนนี้ตนจะได้พักเสียทีพร้อมกับออกจากห้องทำงานไป
กรรมการผู้จัดการคิมเองก็ถามอินซอบอยู่สองสามรอบว่าร่างกายเขาไม่เป็นอะไรแล้วแน่เหรอ อินซอบลังเลที่จะตอบไปว่าเขาไม่เป็นอะไรแล้วจึงตอบไปว่าไม่ต้องเป็นห่วงแทน แม้เขาจะอยากขอบคุณหัวหน้าทีมชาหรือกรรมการผู้จัดการคิมที่เป็นห่วงตน แต่เขาก็กลัวว่าการทำแบบนั้นจะเป็นการสร้างมิตรภาพขึ้นมาหรือเปล่า และเขาก็ไม่สบายใจเลยสักนิดท
