พอสองคนนั้นออกไปแล้วภายในห้องจึงเหลือแค่อีอูยอนกับพนักงานนวดที่กำลังนวดไหล่ของเขาอยู่และชเวอินซอบเท่านั้น เวลาผ่านไปไม่นานพนักงานนวดที่นวดเสร็จแล้วก็เอ่ยถามอีอูยอนเบาๆ
“มีตรงไหนที่รู้สึกไม่สบายอีกไหมคะ”
“ไม่มีแล้วครับ”
“งั้นจะขอจบการนวดนะคะ”
“ขอบคุณครับ”
อีอูยอนยันตัวขึ้น ร่างกายท่อนบนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อปรากฏแก่สายตา อินซอบนึกถึงเพลงสรรเสริญไหล่กว้างๆ นั่นที่เขาเคยแต่งกับเจนนี่ขึ้นมาได้ในทันทีที่เห็นไหล่กว้างๆ ของอีกฝ่าย
เจนนี่ชอบไหล่กว้างๆ ของเจ้าชายเป็นพิเศษ เธอยืนกรานว่าจะต้องแต่งเพลงเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่นั่นและส่งต่อเป็นมรดกจากรุ่นสู่รุ่น เจนนี่ชื่นชอบการเขียนกลอนหรือการแต่งเพลง เธอมักจะเขียนผลงานเพื่อเจ้าชายกับตนออกมาเสมอ แน่นอนว่าผลงานเหล่าไม่เคยส่งไปถึงเจ้าชายเลย
ไหล่ของควอเตอร์แบ็ก
เจนนี่มักจะเรียกไหล่ของเจ้าชายแบบนั้นเสมอ
“ว่าไงครับ คุณจะถามอะไรหรือเปล่า”
อีอูยอนที่สวมเสื้อคลุมอยู่รู้สึกถึงสายตาของเขาและเอ่ยถาม
“เปล่าครับ”
ชเวอินซอบรีบเบือนหน้าหนี ดูเหมือนเขาจะเหม่อลอยและจ้องมองไหล่ของอีอูยอนโดยไม่ตั้งใจ หัวใจเขาเต้นตึกตัก หัวใจของเขาเป็นไปอย่างที่ตัวมันเองต้
