นพยักหน้าและเปิดหนังสือที่อ่านค้างไว้เมื่อกี้ขึ้นมาอีกครั้ง
แต่ชเวอินซอบที่ออกไปนั้นไม่กลับมา อีอูยอนแน่ใจว่าเวลาผ่านไปตั้งยี่สิบนาทีแล้วตั้งแต่ตอนที่อีกฝ่ายออกไปจากรถตู้ เขาปิดหนังสือลง
ไปเป็นลมที่ไหนอีกหรือเปล่าเนี่ย
เขานึกถึงใบหน้าซีดๆ ของชเวอินซอบที่ออกไปจากรถตู้ แล้วเดาะลิ้นเบาๆ ถึงเขาจะไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเป็นลมหรือไม่ แต่ถ้าให้บอกว่าเป็นความผิดของใคร ชื่อของอีอูยอนคงถูกพูดถึงในหนังสือพิมพ์อย่างแน่นอน แม้จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ แต่คนที่เห็นชเวอินซอบเป็นลมมีเยอะมาก
“ทำตัวน่ารำคาญจริงๆ เลย”
อีอูยอนสวมหมวกที่อยู่ในรถตู้และออกไปด้านนอก หากจะไปห้องน้ำ ก็จะต้องเดินออกไปพักสักหนึ่ง เพราะเขาสั่งให้อีกฝ่ายจอดรถในที่ที่ไม่ค่อยมีคน อีอูยอนหวังว่าชเวอินซอบจะเป็นลมอยู่บริเวณนี้และเริ่มออกเดิน
แต่ไม่มีร่างของผู้จัดการส่วนตัวที่หมดสติอยู่ในห้องน้ำหรือบริเวณใกล้ๆ เลย คำพูดของชเวอินซอบที่ถามเรื่องโทรหาหัวหน้าทีมชาโผล่ขึ้นมาในหัวของอีอูยอน
“อย่าบอกนะว่า…”
เขาเดินไปทางโรลเลอร์โคสเตอร์ที่ใช้ถ่ายทำเมื่อสักครู่นี้ เนื่องจากเป็นฤดูหนาวที่อากาศเย็น เวลานี้จึงมีลูกค้าไม่มากนัก ลมหายใจที่เ
