ะโกนอะไรสักอย่าง แต่เสียงล็อกของราวกั้นก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
“คุณครับ! คะ…!”
“ผู้จัดการส่วนตัวของคุณอูยอนตรงนั้นน่ะ ช่วยเงียบหน่อยนะครับ เพราะเราอัดเสียงไว้ทั้งหมดเลย จะเริ่มถ่ายแล้วนะครับ Let’s start”
กระดานสเลท[1] ถูกสับลง
ชเวอินซอบกำราวกั้นไว้ด้วยสีหน้าซีดเผือดพลางก้มหน้าลง อีอูยอนมองดูอีกฝ่ายที่ตัวสั่นด้วยความกลัวพลางลอบยิ้ม
“จับแน่นๆ นะครับ”
เขาพูดราวเสียงกระซิบกับจางยอนซูและมองชเวอินซอบ
จากนั้นรถไฟเหาะก็เริ่มขยับ