ด้วย
“ผู้ชายจะชอบผู้หญิงที่ผ่านการหย่าร้างแถมยังมีลูกติดได้ยังไงกันครับ”
“ครับ?”
“คุณเข้าใจการชอบคนคนหนึ่งพร้อมกับแบกรับข้อเสียเหล่านี้เอาไว้หมดเหรอ”
มันเป็นคำถามที่เขาไม่ได้คาดคิดเอาไว้ ชเวอินซอบไม่รู้เลยว่าคนคนนั้นโยนคำถามแบบนี้ให้เขาด้วยจุดประสงค์อะไร เขาขบคิดอยู่สักพักก่อนจะเอ่ยตอบ
“บางทีถ้าชอบ ถ้าชอบลงไปแล้วจริงๆ ก็คงจะไม่สนใจเรื่องแบบนั้นล่ะมั้งครับ”
อีอูยอนหัวเราะหึหึกับคำตอบของเขา
“แต่ผมสนใจนะ”
“…”
“แล้วผมก็เกลียดเด็กด้วย”
“ว่าไงนะครับ”
“ผมล้อเล่นน่ะครับ ล้อเล่น”
ถ้าเป็นคนปกติคงจะคิดว่าคำพูดเมื่อสักครู่นี้ของอีอูยอนเป็นการพูดล้อเล่นหรือไม่ก็คิดว่าหูตัวเองไม่ดี แต่ชเวอินซอบไม่สามารถทำแบบนั้นได้
“คุณไม่ชอบเด็กเหรอครับ”
“ไม่มีทางหรอกครับ”
อีอูยอนอุ้มนักแสดงเด็กที่เพิ่งตื่นชึ้นมา เขาก้มตัวลงไปตรงใบหูของเด็กน้อยทันทีที่เธอเริ่มงอแง น้ำเสียงกระซิบกระซาบอย่างอ่อนโยนที่ได้ยินแว่วๆ ทำเอาหัวใจที่ร้อนรุ่มของพวกผู้หญิงที่อยู่รอบๆ ไฟลุก เมื่อเด็กหยุดร้องไห้ อีอูยอนก็พูดกับชเวอินซอบว่าดูสิครับพลางยิ้มให้ดู ฟันที่ขาวและเรียงตัวสวยทำให้มันเป็นรอยยิ้มที่รู้สึกดีสำหรับคนอื่น
