เขาไม่สามารถเปิดปากพูดได้โดยไม่ลังเล
“ผู้หญิงที่อีอูยอนคบอยู่ตอนนี้เป็นใครเหรอ”
กรรมการผู้จัดการคิมถามซ้ำอีกครั้ง ชเวอินซอบที่กำลังใช้ตะเกียบแบ่งเส้นจาจังมยอนอยู่นั้นหน้าแดงขึ้นมาทันที และเขาก็ลุกขึ้นจากที่
“ผม…ไปก่อนนะครับ”
หัวหน้าทีมชาหัวเราะเสียงดัง และกดไหล่ของชเวอินซอบให้นั่งลง
“เป็นแฟนคลับของอีอูยอนจริงๆ ด้วยสินะ แม้แต่ความจงรักภักดีนี่ก็ด้วย”
“…”
มันไม่ใช่ความจงรักภักดี แต่เป็นการทรยศอย่างแน่นอน รวมถึงการเฝ้าสังเกตและการล้างแค้นด้วยเช่นกัน
“ว่าแต่ทำไมอีอูยอนถึงเล่นละครสั้นอีกแล้วล่ะ ของแบบนั้นไม่มีเรตติ้งนี่”
“ปล่อยไปเถอะครับ มันเป็นนิสัยที่หมอนั่นชอบทำก่อนที่จะมีงานละครเข้ามาอยู่แล้ว”
อีอูยอนเป็นพวกไม่เรื่องมากในการเลือกภาพยนตร์หรือละคร ถ้าเขารู้สึกว่าฟีลลิ่งมันมามากพอ เขาก็จะตกลง ถึงแม้ว่าผลงานที่เขาถ่ายจะได้รับความนิยมเกือบทุกเรื่อง แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะถ่ายแต่ผลงานที่เป็นกระแส
อีอูยอนชอบละครสั้น ยิ่งเป็นละครสั้นจำนวนสามถึงสี่ตอนที่สถานีโทรทัศน์สร้างขึ้นเป็นรายการพิเศษเป็นครั้งคราวเขายิ่งชอบ
เรตติ้งในตอนจบของละครสั้นก็ไม่ได้สูงมากนักตั้งแต่ก่อนที่เขาจะได้รับความนิยมแล้ว แถมค่าตัว
