ก็น้อยเท่าหางอึ่ง กระทั่งการบอกว่าไม่ค่อยมีนักแสดงระดับอีอูยอนมาเล่นละครสั้นเท่าไรนัก ก็ไม่ใช่คำพูดที่เกินจริงเลย แต่อีอูยอนกลับเพลิดเพลินกับการถ่ายทำละครสั้นโดยไม่สนใจคำเตือนของบริษัทต้นสังกัด
แม้เขาจะเคยบอกในบทสัมภาษณ์ไปแล้วว่าเวลาที่เขาสามารถจดจ่อกับบทที่ต่างออกไปในเวลาสั้นๆ ได้เป็นการฝึกฝนที่ดี แต่กรรมการผู้จัดการคิมยืนยันได้เลยว่าเขามีแผนอะไรบางอย่างในใจอย่างแน่นอน
“ละครสั้นที่คุณอีอูยอนถ่ายน่ะ บทก็ดี แถมอยู่ในระดับที่ประสบความสำเร็จด้วยนะครับ ถึงแม้จะไม่ได้ช่วยเรื่องสถานะของบริษัทในตอนนี้มากนัก แต่ผมคิดว่ามันจะกลายเป็นตัวช่วยในอนาคตอย่างแน่นอนครับ ไม่ใช่แค่สำหรับแฟนๆ เท่านั้นนะครับ แต่ยังได้รับกระแสตอบรับที่ดีจากผู้ชมทั่วไปด้วย”
ทันทีที่ชเวอินซอบนึกถึงข้อความท่อนหนึ่งที่เขาค้นคว้าเกี่ยวกับอีอูยอนขึ้นมาได้และตอบออกไป กรรมการผู้จัดการคิมกับหัวหน้าทีมชาก็มองหน้ากัน
“เป็นแฟนคลับจริงๆ ด้วย!”
“เป็นแฟนคลับจริงๆ เป็นแฟนคลับแน่ๆ”
กรรมการผู้จัดการคิมทำหน้าซาบซึ้งใจก่อนที่จะพูดขึ้น
“ช่วยอยู่ทำงานข้างๆ อีอูยอนของเราไปนานๆ เลยนะ”
“…ครับ”
ชเวอินซอบตอบอย่างอ้อมแอ้มและลุกขึ้นจากที่นั่ง
