่างโล่งใจ เหมือนมันจะยังไม่เป็นอะไรนะ
“วันนี้คุณไม่จำเป็นต้องไปส่งผมที่บ้านหรอกครับ เดี๋ยวผมจะกลับเอง”
“ครับ เข้าใจแล้วครับ”
ชเวอินซอบรู้ได้โดยธรรมชาติเลยว่าบทสนทนาที่อีอูยอนคุยกับผู้หญิงคนนั้นตรงบันไดต้องเป็นเรื่องอะไรสักอย่างแน่ๆ ถ้าเขาสามารถทำได้ การถ่ายเซ็กส์เทปของอีกฝ่ายและอัปโหลดลงอินเตอร์เน็ต ก็น่าจะเป็นหนทางหนึ่งเหมือนกัน แต่เรื่องแบบนี้ต่อให้ตายแล้วฟื้นเขาก็ไม่สามารถทำได้…แค่คิดถึงฉากพวกนั้นเขาก็อารมณ์ไม่ดีแล้ว
“ท้องไส้ไม่ดีเหรอครับ”
“ครับ?”
“ก็สีหน้าของคุณน่ะ”
อีอูยอนที่ล้างมือเสร็จแล้วหาผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงด้านหลังและชี้อินซอบจากในกระจก และแล้วชเวอินซอบก็ได้รู้ความจริงว่าเขาเผลอเอามือขึ้นมากดบริเวณกระเพาะและทำหน้านิ่วอยู่
“ไม่เป็นไรครับ ไม่ได้เป็นอะไรเลยครับ”
“โล่งอกไปทีนะครับ อืม ไปกันไหมครับ”
ชเวอินซอบรีบดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าของตัวเองและยื่นให้อีกฝ่าย อีอูยอนกล่าวขอบคุณพร้อมกับรับผ้านั้นไป
ชเวอินซอบรับผ้าเช็ดมือที่เปียกชื้นมา ก่อนจะคว้าปลายเสื้อของอีอูยอนเอาไว้
“มีอะไรเหรอครับ”
“ช่วย…ก้มลงมาเดี๋ยวได้ไหมครับ”
อีอูยอนก้มคอลงตามคำขอของผู้
