“นี่เป็นเนื้อหาที่จะสัมภาษณ์ในวันนี้นะครับ ส่วนคำตอบผมใช้เนื้อหาที่คุณเคยให้สัมภาษณ์ไว้เขียนเอาไว้คร่าวๆ แล้วครับ”
นี่เขาเอาเวลาที่ไหนมาเตรียมของแบบนี้ทั้งๆ ที่ทำงานตัวติดกันตั้งแต่เช้าจรดค่ำนะ เขาถึงกับสงสัยว่าเวลาของชเวอินซอบไม่ได้แบ่งเป็นยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่แบ่งเป็นสามสิบหกชั่วโมงหรือเปล่า
“…คุณไม่ต้องการเหรอครับ”
ดวงตากลมโตกะพริบซ้ำๆ และชเวอินซอบก็เอ่ยถาม
“เปล่าครับ ขอบคุณนะครับ”
อีอูยอนรับเอกสารมาถือเอาไว้และไล่สายตาอ่านคำถามและคำตอบที่อีกฝ่ายคาดเอาไว้ ปกติแล้วพวกนักข่าวจะส่งคำถามที่จะถามในวันนั้นมาก่อนสัมภาษณ์ นักข่าวที่จะสัมภาษณ์เขาวันนี้โด่งดังในเรื่องของการโยนคำถามที่ทำให้ลำบากใจใส่พวกดารา เพราะฉะนั้นบริษัทต้นสังกัดจึงเรียกร้องให้มีการส่งคำถามมาล่วงหน้า
“ดูเหมือนจะใช้เวลาในการสัมภาษณ์ประมาณหนึ่งชั่วโมงสี่สิบนาทีนะครับ”
อีอูยอนอ่านกระดาษคำถามพลางประเมินเวลาและพึมพำ เขาวางแผนเอาไว้ว่าหลังเสร็จจากตารางงานนี้แล้ว เขาจะกลับบ้านไปพักผ่อน
“วันนี้น่าจะเลิกเร็วนะครับ”
“ครับ ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น”
“ถ้าเสร็จงานแล้วคุณจะทำอะไรเหรอครับ ไปเดตเหรอ”
“เอ่อ ไม่มีหรอกครับ เรื่องแบบนั้นน่ะ”
“ทำไมล่
