“ตายแล้ว!”
“กรี๊ด อะไรกันเนี่ย!”
“บ้าไปแล้วเหรอ นี่มันคนบ้าชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง”
คำประณามหลั่งไหลออกมาจากพวกผู้หญิงที่อยู่รอบๆ ชเวอินซอบที่ได้รับพิธีล้างบาปด้วยกาแฟอย่างคาดไม่ถึงจึงทำได้เพียงยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่เท่านั้น หญิงสาวเจ้าของชื่อซูมีที่เป็นคนสาดกาแฟร้องคร่ำครวญขอให้อีอูยอนจำเธอได้ด้วยสีหน้าที่บอกว่าเธอไม่สนใจเรื่องนั้นเลยสักนิด
มีคนที่เป็นแบบนั้นอยู่เหมือนกัน พวกคนที่ทำเรื่องไร้มารยาทหรือแปลกประหลาดเพื่อที่จะได้อยู่ในความทรงจำของอีอูยอนที่ตนรัก มีเรื่องเล่าน่าขำเรื่องหนึ่งบอกว่าถ้าอยากให้พวกนักธุรกิจที่ร่ำรวยหรือดาราตกหลุมรักตัวเองตั้งแต่แรกเห็น ให้ตบหน้าพวกเขาโดยไม่มีเหตุผล หลังจากที่เรื่องเล่านั้นถูกเผยแพร่ออกไปทางอินเทอร์เน็ตก็มีคนบ้าทำเรื่องแบบนั้นจริงๆ อยู่บ้าง
จนถึงตอนนี้อีอูยอนจับข้อมือของพวกผู้หญิงที่ง้างมือเพื่อจะตบหน้าเขามาแล้วสองถึงสามครั้ง มันรู้สึกน่ารังเกียจแค่ไหนกันนะ แม้เขาอยากจะหักข้อมือนั้นทิ้งมากแค่ไหน แต่เขาก็พยายามระงับความโกรธไว้ และตักเตือนอีกฝ่ายว่า ‘หวังว่าคุณจะไม่ทำแบบนี้อีกนะครับ’ เบาๆ แทน
แต่กาแฟเลยเหรอ ตั้งใจจะสาดกาแฟใส่หน้าคนเลยเหรอ ให้ตา
