นั้นอีอูยอนยิ้มอย่างงดงามราวกับเป็นดอกไม้พลางเอ่ยตอบ
“ทาสที่เหมือนกับเป็นคนหูหนวก ตาบอด และเป็นใบ้ครับ แต่แน่นอนว่าจะต้องรู้ว่าควรจะฟัง พูด หรือเห็นอะไรด้วย”
ตอนนั้นเขาคิดว่าสีหน้าของกรรมการผู้จัดการคิมน่าสนุกดี อีอูยอนก็เลยหัวเราะอยู่สักพักหนึ่งก่อนจะตอบกลับไปว่าเขาล้อเล่น และปล่อยมันผ่านไป
“รีบไปเถอะครับ มันหนาวนะ”
“ครับ เข้าใจแล้วครับ”
ชเวอินซอบถอนหายใจออกมาเพราะคำพูดของอีอูยอน อีอูยอนมองด้านหลังของผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ที่ขยับไปตามคำพูดของเขาอย่างนึกสนุก