ได้นานหรือไม่เป็นปัญหาที่ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของเจ้าตัวนะครับ”
อีอูยอนใช้นิ้วคลายปมเน็กไทออกและนั่งลงบนโซฟา
[แค่นายไม่แกล้งเขาก็พอแล้ว การหาคนมันก็มีขีดจำกัดเหมือนกันนะ]
มีคนสมัครเข้ามาเยอะเพราะเป็นตำแหน่งที่มีข้อเสนอดีกว่าปกติ แต่มันก็เป็นอาชีพที่ไม่สามารถจะใช้ให้ใครที่ไหนก็ได้มาทำ
“ครับ ผมก็หวังว่าคนนี้จะอยู่นานเหมือนกัน”
อีอูยอนพูดคำโกหกที่ไม่น่าเชื่อถือออกมาโดยที่ไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยสักนิด เขาเกลียดการที่คนอื่นทำตัวติดกับเขาตลอดเวลา ยิ่งไปกว่านั้นแม้เขาจะเป็นอีอูยอนที่มีความสามารถโดดเด่นในการซ่อนตัวตนของตัวเองเอาไว้ แต่มันก็มีบางครั้งที่เขาแสดงนิสัยไม่ดีเหล่านั้นออกมา ระยะเวลาที่มากที่สุดที่เขาจะไม่แสดงมันออกมาคือสามเดือน ตอนที่ผู้จัดการส่วนตัวคนแรกส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมาต่อหน้าเขาและเคี้ยวปลาหมึกเสียงดังอยู่ในรถ จนทำให้เขาทนไม่ไหวและตะโกนด่าออกไปว่า ‘ไอ้หมูเอ๊ย’ ก็คือช่วงเวลาประมาณสามเดือน ตอนนั้นผู้จัดการส่วนตัวตกใจจนจอดรถและเอ่ยถามว่าเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าเขาจะแต่งเรื่องกลบเกลื่อนขึ้นมาว่าตัวเองกำลังท่องบทอยู่ แต่อีอูยอนก็รู้ว่าขีดจำกัดของตัวเองได้ถูกทำลายลงไปแล้ว
หลังจากนั้นเ