ับตาอยู่ก็ค่อยๆ ลืมตา
‘Historia de un amor’ เรื่องเล่าของความรัก
มันเป็นเพลงที่เขาชอบที่สุด ไม่มีทางที่ผู้จัดการส่วนตัวจะรู้ความจริงนี้แล้วเปิดขึ้นมาได้แน่ แต่พอคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญแล้ว มันกลับเป็นเรื่องบังเอิญที่ทำให้เขาอารมณ์ดี อีอูยอนหลับตาลงอีกครั้งและฟังเพลงต่อไป เพราะอีกฝ่ายขับรถเก่งหรือเปล่านะ เขาถึงได้รู้สึกอารมณ์ดีแม้ตัวรถจะโคลงเคลง
‘ตอนนี้คุณผู้เป็นที่รักของฉันไม่ได้อยู่ข้างฉันอีกต่อไปแล้ว…ยิ่งฉันรักคุณมากเท่าไร ฉันก็จะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้นหรือเปล่านะ…มันเป็นเหตุผลถึงการมีอยู่ของฉัน…ความดีและความเลวทั้งหมดสำหรับฉัน…ฉันไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกต่อไปแล้ว’
เนื้อเพลงดังขึ้นซ้ำๆ ในตอนที่การร้องซ้ำรอบที่เท่าไรก็ไม่รู้จบลง เขาก็ได้ยินเสียงเรียบๆ ดังขึ้น
“ถึงแล้วครับ”
พอลืมตาขึ้นมา เขาก็อยู่ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินแล้ว ชเวอินซอบลงจากที่นั่งของคนขับมาเปิดประตูให้เขา อีอูยอนพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่าไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ แต่ก็พูดว่าขอบคุณเสริมขึ้นมา
“ขับรถเก่งมากเลยนะครับเนี่ย”
“…ผมฝึกมาครับ”
อีกฝ่ายตอบคำตอบที่ดูจะระมัดระวังกลับมา อีอูยอนหัวเราะ มีคนที่ฝึกขับรถเพียงเพื่อจะม