ซองจดหมายที่คุ้นตาเป็นอย่างดีโผล่เข้ามาในสายตาของอีอูยอนที่กำลังไล่ดูบรรดาจดหมายทั้งหมดที่เขาหยิบออกมาจากตู้จดหมาย บนกระดาษราคาแพงมีชื่อจริงของอีอูยอนถูกเขียนเอาไว้ด้วยลายมือเรียบร้อย
Philip Levin
ชื่อที่แม้แต่ตัวเขาเองยังลืมไปแล้วผุดขึ้นมาในความทรงจำด้วยจดหมายที่เขาได้รับเดือนละครั้ง เขาใช้มือแกะซองจดหมายอย่างไม่ลังเล
ภายในซองจดหมายมีเพียงโปสการ์ดใบเดียว ด้านหลังของโปสการ์ดมีกลอนวรรคหนึ่งจากบทกวีของริลเก้[1] เขียนเอาไว้ด้วยลายมือเรียบร้อยสวยงามเช่นเดียวกัน อีอูยอนหลุดหัวเราะออกมาทางจมูก แล้วดันโปสการ์ดใบนั้นไปอยู่ด้านหลังจดหมายฉบับอื่น
มันเป็นจดหมายที่เขาได้รับเดือนละครั้งเมื่อไม่นานมานี้เอง เขาคิดว่าเขาจะไม่พูดเกี่ยวกับความเป็นมาของตัวเองให้ใครก็ตามรู้ เพราะฉะนั้นตอนที่เขาได้รับจดหมายนี้ครั้งแรก เขารู้สึกงงงวยไม่น้อย แม้เขาจะเป็นอีอูยอนที่ไม่ตกใจกับเรื่องที่ควรจะตกใจก็ตาม นี่มันเป็นการข่มขู่แบบใหม่หรือเปล่านะ เขาคิด และรอที่จะเข้าใกล้ตัวผู้ร้าย แต่เขากลับไม่ได้รับการติดต่อเพื่อเรียกร้องเงินจากคนคนนั้นเลย และหลังจากนั้นเขาก็ได้รับโปสการ์ดแบบนี้อีกเหมือนเดิม
ข้อความทั้งหมดมีแค่กลอนวรร