ห้ใครมาอยู่ข้างๆ เป็นเวลานานแล้ว เขายังชื่นชอบตอนที่คนพวกนั้นแตกสลายด้วย แม้เขาจะรู้ดีว่าการเปลี่ยนผู้จัดการส่วนตัวบ่อยๆ จะทำให้ภาพลักษณ์ของเขาดูไม่ดี แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะเขาชอบตอนที่ได้เขี่ยคนทิ้ง
เพราะฉะนั้นเขาจะไม่หยุด
“อะไรนะคะ”
เสียงของผู้หญิงแว่วเข้ามาในหู อีอูยอนฉีกยิ้มและส่ายหน้า ดูเหมือนว่าเขาจะเผลอพูดคำพูดที่อยู่ในใจออกมาโดยไม่รู้ตัว
“พรุ่งนี้คุณว่างไหมคะ”
ผู้หญิงที่เด็กกว่าอีอูยอนอยู่หลายปีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงมีจริตของเด็กสาว แม้จะเป็นสถานที่จัดงานศพ เธอก็ยังสวมเสื้อผ้าแบรนด์เนม แต่งหน้าและทำผมอย่างเรียบร้อย เพราะรับรู้ได้ถึงสายตาของพวกนักข่าว
“วันพรุ่งนี้ผมมีตารางงานครับ”
พรุ่งนี้เป็นวันที่หายากมากๆ ที่เขาจะไม่มีตารางงานเลยแม้แต่งานเดียว เขาไม่คิดที่จะใช้วันหยุดอันมีค่าดั่งทองนี้ไปกับเด็กสาวตรงหน้าหรอก
“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ล่ะคะพี่ คืนนี้พี่ว่างไหมคะ”
แม้ว่าโจยูราที่เขานึกชื่อออกเมื่อสักครู่นี้จะไม่ได้อยู่วงเดียวกับผู้ตาย แต่เขาก็ได้ยินมาว่าทั้งคู่สนิทสนมกัน เพราะเดบิวต์และทำกิจกรรมโปรโมตในช่วงเวลาเดียวกัน อีอูยอนมองเด็กสาวที่สวมสูทสีดำตรงหน้าอย่างเพลิดเพลิน ก่อนหน้านี้เธอร