้องไห้ราวกับว่าเพื่อนที่สนิทที่สุดของเธอได้จากไป แต่พอเห็นเขาเธอกลับวิ่งเข้ามาหาทันที และพูดยั่วยวนไม่หยุด
“วันนี้ก็คงไม่ได้ครับ วันนี้คุณยูราน่าจะเสียใจมากเลยนะครับ ไปพักที่บ้านเถอะครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับ”
อีอูยอนเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนรอตนมาตั้งแต่เมื่อครู่ เขาจึงก้มตัวลงไปกระซิบกระซาบกับเธอ น้ำเสียงของเขาที่เฉียดหูทำให้โจยูราแข้งขาอ่อนแรง และพยักหน้าด้วยสีหน้าเพ้อฝัน
“ไว้เจอกันคราวหน้านะครับ”
โจยูราหน้าแดงกับคำพูดลาเสียงทุ้มต่ำของอีกฝ่ายที่ผ่านไปราวกับสายลมลอยผ่านใบไม้ พลางมองแผ่นหลังของเขาไปอย่างเหม่อลอย
“ยินดีที่ได้พบครับ”
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้ารถตู้ยืดตัวและหันหน้ามาทันทีที่เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น อีอูยอนสามารถวิเคราะห์นิสัยของอีกฝ่ายได้อย่างคร่าวๆ จากดวงตาที่กำลังพิจารณาเขาอย่างระมัดระวัง
เป็นคนว่านอนสอนง่าย จริงใจ และไร้ความสนุกสนาน
ผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ของเขาเป็นรสนิยมของกรรมการผู้จัดคิมโดยแท้ กรรมการผู้จัดการคิมชอบคนว่านอนสอนง่ายที่ทำงานด้วยความจริงใจ แต่มันเป็น ‘อาหารชั้นเลิศ’ สำหรับอีอูยอน
อีอูยอนยื่นมือออกไป
“ผมอีอูยอนครับ ต่อไปก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”
“…”
ผู้จัดกา