รส่วนตัวคนใหม่มีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด และไม่พูดอะไรออกมาเลย มีบ้างเหมือนกันที่พอเห็นดาราตัวเป็นๆ แล้วตื่นเต้นจนพูดไม่ออก ยิ่งอีกฝ่ายเป็นแบบนั้น อีอูยอนก็ยิ่งทำหน้าสุภาพอ่อนโยนมากขึ้น และพยายามคลายความตื่นเต้นของเจ้าตัว เพราะเมื่อเขาทำแบบนั้น อีกสักพักรสชาติเกรียมๆ ก็จะเพิ่มมากขึ้น
“คุณคงลำบากแย่เลยนะครับที่ต้องออกมาในวันที่อากาศหนาวแบบนี้ แถมเรายังได้เจอกันในที่ที่ไม่ดีเท่าไรด้วย”
“ผะ…ผม…”
“ผมอีอูยอนครับ”
อีอูยอนเกร็งมือเพื่อยื่นมือออกไปจับมือทักทาย และกล่าวคำทักทายกับอีกฝ่ายอีกครั้ง
“…ชเวอินซอบครับ”
ตอนนั้นเองผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ก็พูดชื่อของตนออกมาทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่ด้วยนิสัยที่ขี้อายมากๆ ของตน อีอูยอนเป็นฝ่ายปล่อยมือก่อน ชเวอินซอบก้มมองมือของตัวเองอย่างเหม่อลอย สีหน้าบ่งบอกว่าไม่อยากจะเชื่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าตอนนี้เลย
“งั้นก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ”
อีอูยอนกล่าวอย่างนอบน้อมอีกครั้งในขณะที่เปิดประตูรถด้วยตัวเอง ชเวอินซอบตอบกลับมาว่า ‘ครับ’ และนั่งตรงที่นั่งของคนขับ
[1] โรงพยาบาลในเกาหลีจะมีห้องสำหรับจัดงานศพ ดังนั้นงานศพในเกาหลีจึงมักจะจัดที่โรงพยาบาล